next »

[[ LpMsFc : บ้านพักตากอากาศ 8*17 ]] > :: คฤหาสน์คุณชายมิกกี้ - คุณหนูมินนี่ :: > คลังคฤหาสน์ @ Pantip * (Moderator: นกจ๊ะ) > รีรัน BY af-fever

[นกจ๊ะ]

44.
วีค10คาราโอเกะ เมื่อวานคลาสว้อยซ์โป่งเครียดที่ยังร้องได้ไม่ดี วันนี้พฤหัสในคลาสว้อยซ์ ครูก็บอกมี
บางจุดให้แก้ แต่โป่งยังทำไม่ได้ พอส่งครูกลับ โป่งมิวต้อล มาที่โต๊ะอาหาร มิวสังเกตดู โป่งยังเครียดๆ
มิวชวน : นั่งคุยกันเหอะ มาลูกโป่งนั่งนี่เร็ว เป็นไรลูกโป่ง หน้าตาดูไม่มีความสุขเลย  /  โป่ง : ก็ร้องไม่
ได้ดีสักรอบ   /  มิว : อย่างลูกโป่งไม่ใช่ร้องไม่ดี แต่ว่าลูกโป่งร้องดีอยู่แล้วไง ถ้าเป็นพวกคนเก่งอยู่แล้ว
ร้องดีก็ดูธรรมดา  (แล้วแพงก็มา ถามเรื่องยา คุยเสร็จก็ออกไป)  มิวตบขาโป่งเบาๆ   : ไม่ต้องเครียดนะ

ต้อลถาม  มิวบอก : ลูกโป่งเขารู้สึกเองว่าร้องไม่ได้  /  ต้อล : ชอบคิดไปเอง  /  โป่ง : ร้องยาก ปวดหัว
มิว : อยากให้ยิ้มก่อนร้อง ทุกครั้งที่ลูกโป่งขึ้นไปร้อง ดูเหมือนยังไม่มีความสุขที่อยากจะร้อง ดูเหมือน
กับกังวลก่อนแล้วอ่ะ  บางทีมิวเห็นลูกโป่งร้องเพลงเศร้า แต่ก่อนร้องก็จะยิ้ม  ก็อย่าเครียดอะไรมากเลย
บางทีถ้าคิดว่าจะทำมันให้ดี มันอาจจะไม่ดีก็ได้  /  โป่ง : เราว่าคนคาดหวังไปหรือป่าว ว่าเราจะทำได้ดี

มิว : ก็มีคาดหวังด้วยดิ  มิวพูดตรงๆนะอย่างมิวอ่ะอยู่รอดมาทุกวันนี้ อาจจะไม่ใช่เพราะเสียงอย่างเดียว
แล้วลูกโป่งก็เป็นคนนึงที่มิวคิดว่า อยู่มาถึงวันนี้เพราะเสียงจริงๆ อย่างคนอื่นอาจจะมีองค์ประกอบอื่นๆ
ใน5คนนี้ ลูกโป่งเป็นคนเดียวที่มิวคิด ถ้ามิวเป็นลูกโป่ง มิวจะภูมิใจมากเลย เพราะลูกโป่งเป็นคนเฉยไม่
ค่อยพูดอะไรมากมายในบ้าน (อย่างต้อลก็...อย่างแพงก็...อย่างพี่นัทก็...) แต่ลูกโป่ง อย่างที่ครูรักบอกมา
เมื่อวานเป็นมิวมิวดีใจนะ ลูกโป่งเป็นคนนึงที่แบบคุณภาพ พูดคำนี้มันโดนอ่ะ จริงๆ มีหลายคนก็เคยพูด

ต้อล : ฉะนั้นอย่าไปเครียดว่าตัวเองร้องไม่ดี  /  มิว : ก็ยังคุยกับแพงเลย ถามแพงได้  โป่งเหมือนพี่พัดชา
เหมือนที่ครูรักบอกพี่เขาอยู่มาได้เพราะพลังเสียง  /  โป่ง : แต่คนร้องเก่งกว่าเราเยอะแยะ อย่างพี่อิ๋ง  ฝ้าย
มิว : มิวไม่ได้บอกว่าลูกโป่งร้องเก่งกว่าใคร  /  ต้อล : ลูกโป่งก็ร้องดีอยู่แล้ว  /  มิว : มันมีสไตล์การร้อง
หลายอย่าง  พี่อิ๋งอาจจะเก่งกว่าโป่ง แต่คนเขาเลือกเสียงนี้ชอบเสียงโป่ง คนเราเกิดมามีเสียงไม่เหมือนกัน
แต่เขาเลือกเสียงลูกโป่ง ซึ่งมันไม่จำเป็นแบบว่า บางคนอาจร้องเทคนิคสุดยอด แต่เสียงร้องไม่เพราะ ก็มี

โป่ง : เอ่อมิว เราขอบใจมาก พยายามจะพูดให้เรารู้สึกดีขึ้น  /  มิว : มิวไม่ได้แบบจะพูดให้ลูกโป่งรู้สึกดี
ขึ้นนะ  /  ต้อล : แต่พูดเรื่องจริงไง  /  มิว : มันอึดอัดมานานแล้วด้วยที่จะบอก  /  โป่ง : ก็เแค่หงุดหงิดว่า
ทำไมร้องไม่ได้ดีสักทีเลย  /  มิว : เดี๋ยววันเสาร์นี้ก็ทำได้เอง ... แต่เมื่อกี้ที่มิวพูด ถ้าโป่งมองเป็นแบบไอ้นี่
มันจะปลอบใจเราเท่านั้น มิวก็ไม่ได้ตั้งใจจะเป็นแบบนั้นจริงๆนะ ไม่ใช่เห็นลูกโป่งเครียดอยู่ เลยหาเรื่อง
พูดให้สบายใจขึ้น แต่เป็นเรื่องที่มิวพูดกับแพงหลายครั้งแล้วตั้งแต่ข้างนอก และมิวก็เป็นหนึ่งในคนที่ชอบ
เสียงของลูกโป่งด้วย  /  โป่ง : มิวชอบเราอ่ะหรอ 555 

โป่ง : คือเราเป็นคนที่แบบเสแสร้งไม่เป็น สมมุติถ้ารู้สึกไม่ดีจะแสร้งยิ้มไม่ได้ ถ้าเราไม่ชอบใครก็แสร้ง
ทำดีด้วยไม่ได้  ซึ่งเราก็รู้ว่าบางทีเราก็ควรจะแสร้งบ้าง  /  มิว : เป็นเราเองอ่ะ ดีที่สุดแล้ว เป็นไงก็เป็นงั้น
ปรับได้ก็ปรับ แล้วเวลามันจะทำให้เราปรับได้เองจริงๆ

[นกจ๊ะ]

45.
วีค10คาราโอเกะ วันพฤหัสที่โต๊ะอาหาร หลังจากที่มิวพูดให้ลูกโป่งหายเครียด  โป่งบอกมิวว่า : มิวเป็น
คนช่างสังเกตอ่ะ  /  มิว : มิวชอบยุ่งเรื่องชาวบ้าน  คือมิวชอบให้คนรอบตัวมีความสุขมากกว่า  เพราะว่า
ถ้าเกิดคนอื่นรู้สึกแย่ แล้วจะแย่กว่า  /  โป่ง : เราร้องไม่ได้ เราไม่มีอารมณ์ร้อง  /  มิว : ดูก็รู้ ตั้งแต่โป่งเดิน
ออกไปร้องแล้ว แค่เดินออกไปอารมณ์สีหน้าการเดินออกไป...ก็แค่แบบไม่อยากให้โป่งกังวลเท่านั้นเอง

โป่งฟังไปกินไป พอที่กินอยู่หมด ก็บอก : กินอีก ใครเหลือไว้กินให้หมด  /  มิวขำ : เนี่ยยิ่งเครียดก็ยิ่งกิน
มิวนวดๆที่ต้นคอโป่ง  บอก : เดี๋ยววันนี้มิวจะเป็นหมอนวดแทน เดี๋ยวนวดให้วันนึง  /  โป่ง : จริงป่ะเนี่ย
กินไปคุยไปสักพัก  มิว : ถ้าได้กลับไปเรียนมาเที่ยวมหาลัยมิวบ้างนะ ตรงเกษตรลูกโป่งผ่านอยู่แล้วหล่ะ
โป่ง : ก็ไม่แน่  /  มิว : แล้วมิวก็จะไปเที่ยวจุฬา ต้อนรับด้วยนะ  /  โป่ง : ต้อนรับอย่างดี 


วันเดียวกันจบคลาสแด๊นส์ ครูมาทานมื้อเย็นด้วย  โป่งถามมิว : ไหนบอกจะนวดให้ไง มิวขี้โม้อ่ะ  /  มิว
: เดี๋ยวนวดให้ ก่อนนอนนะ เดี๋ยวไปหา  /  โป่ง : อันนี้ไม่ใช่แระ  /  มิว : อ้าวต้องใช่อยู่แล้ว ไม่กล้าใช่มั้ย
นวดแบบของจริง แผนโบราณด้วย อิอิ  (แล้วก็กินอาหารกัน  ทางร้านให้บัตรลดมา  มิวเอามาดูกับโป่ง)
มิว : ร้านอยู่แถวๆบ้านเธออ่ะ บ้านลูกโป่งอยู่แถวเกษตรนวมินทร์ใช่ป่ะ อย่างงี้มันใกล้มาก หัดไปเยี่ยม
เยือนที่เกษตร  มาหามิวไง ได้ไหมครับ   /  โป่ง : ได้ มารับเรา  /  มิว : สบายมาก  (แล้วก็กินอาหารต่อ)

มิวบอก : มื้อเย็นนี้ลูกโป่งกินเยอะมาก  /  โป่ง : กินเยอะอะไรกินปกติ  (แล้วก็กินเค้กต่อ)  มิวกระซิบๆ
ว่า  : อ้วน ๆ  /  ครูเป็ดได้ยินแซว : ไม่ต้องห่วงหรอกจ้า... พะแพงไม่ช่วยเลย จะช่วยเอาคืนให้ซะหน่อย
แพง : อะไรหรอคะ  /  ครู : มิวเขาห่วงว่าจะอ้วน พอลูกโป่งกิน มิวก็เรียกว่าอ้วน แหมไม่ต้องห่วงหรอก 
มิว : เข้าใจยังแพง  /  แพง : 2คนนี้เขาเป็น... เดี๋ยวนี้เขารักกันคะ  /  โป่ง : ก็รักกันแบบเพิ่อนไง  (มิวนิ่ง)
แพง : ไม่อ่ะ มันไม่ใช่เพื่อนอ่ะ  /  ครูเป็ดแซว : พอถามแล้วมิวทำเป็นแบบอะไรครับ ทำเป็นไม่รู้อ่ะมิว
มิวจะแก้ตัวว่า : ทำไมเรา...(หยุดไม่พูดต่อ)  /  ครูเป็ดบอก : เอ่อก็ห่วงอ่ะ

คุยไปสักพัก โป่งหยิบบัตรลดมาดู  มิวบอก : เก็บไว้ดิ  /  โป่ง : มิวจะเลี้ยงเราใช่มั้ย เราจะได้เก็บไว้55
ใกล้บ้านเรามาก  (แล้วคุยกันอยู่2คน โป่งกำลังชี้เส้นทางไปบ้านให้มิวดู)     


----------------------------------------------------------------------------

46.
สิ้นสุดวีค10ปองแคทกลับมา วันอาทิตย์หลังมื้อเช้า  ต้อลปองแคทชวนกันตีปิงปอง  มิวนั่งเขียนไดอารี่
โป่งเดินเข้ามา  มิวก็ทัก : วันนี้กระโป่งน่ารักดี  (โป่งหยิบเสื้อมิวตัวนอกมาทาบตัว)  มิว : เอาไปใส่เลย
โป่งดม : อุ้ยหอมจังเลย  /  มิว : หอมมั้ย  /  โป่ง : หอมชอบ  /  มิว : กลิ่นตัวมิว  (โป่งขำ แล้วก็เดินไป)

วันอาทิตย์เป็นวันพักผ่อน มานั่งรวมกันที่โต๊ะอาหาร  มิวบอกโป่ง : ทำ(เกี๊ยวกุ้งใส่ไข่)ให้กินหน่อยดิ
นะ โป่งลองทำดู  ทีหลังจะได้ทำเป็นไง  /  โป่ง : ทำก็ด้ายยย  /  มิว : ให้มันได้อย่างงี้สิ   
โป่ง : กินไม่ได้ ไม่รู้ด้วย  /  มิว : กินไม่ได้ ก็กินเอง  /  โป่ง : กินไม่ได้ มิวก็ต้องกิน  /  มิว : คร้าบบบ
มิว : โป่งหยิบแม็กกี้มาด้วยนะ  /  โป่ง : ใส่ทำไมอ่ะ อร่อยหรือป่าว  /  มิว : ทำไมอ่ะ  อ่ะๆไม่ใส่ก็ได้ 
(โป่งทำเสร็จ ครูว้อยซ์มา)  ครูบีทักมิว : กินอะไรอยู่ ทำเองป่าว  /  มิว : ลูกโป่งทำครับ เกี้ยวกุ้งใส่ไข่

ตอนค่ำดูเทปคอนเสริตวีค10 เสร็จก็แยกย้าย  มิวยืนเล็งไว้ พอโป่งเดินผ่าน  มิวตามไปบอก : ทำเกี๊ยว
กุ้งให้กินหน่อย  /  โป่ง : อีกแระ  (แต่ก็ทำให้)  /  แคท : กินอีกแล้ว  /  โป่ง : อันนี้ต้องทำให้คุณชาย
เค้า  /  โป่ง : มิวแล้วเราจะได้อะไรตอบแทน  /  มิว : อยากได้อะไรอ่ะ  /  โป่ง : คิดก่อนงั้นมิวติดเรา
ไว้ก่อน 2แต้มแล้วนะ  (มิวหัวเราะเบาๆเป็นคำตอบรับ)  พอเสร็จ  โป่งเสริฟถึงที่ : เหวยเยอะๆนะคะ
มิว : เห็นมั้ยทำเกี๊ยวกุ้งให้แฟนทานได้แล้ว โตขึ้นในอนาคต  /  โป่ง : ขอบใจนะ จริงๆเราก็อยากกิน
มิว : มากินด้วยกันดิ  (โป่งมาชิม แล้วก็ไปอาบน้ำ) 

มิวกินเกี๊ยวกุ้งต่อ  แล้วเรียกแพง : แพงๆ กินเกี๊ยวกุ้งสูตรใหม่ยัง มากินดิ นี่ลองดู  /  แพง : อร่อยป่าว
มิว : ก็อร่อยดี แต่นี่โป่งทำ  /  แพง : จริงหรอ โป่งทำให้หรอ  /  มิว : อืม  /  แพง : ดีใจด้วยนะ มีคน
เทคแคร์ ไม่เห็นมีใครเทคแคร์เราอย่างงี้บ้างเลยอ่ะ มิวไม่เห็นทำให้แพงเลย  /  มิวเห็นแพงพูดน้อยใจ
: เดี๋ยวมิวทำให้ กินมั้ยหล่ะจ๊ะ (แล้วก็นั่งคุยกันต่อ)

[นกจ๊ะ]

47.
วีค11เพลงแด๊นส์คืนวันจันทร์ หลังจากซ้อมรวม โป่งแวะดื่มนมแล้วพูดเรื่องมีมดขึ้นในไมโครเวฟ
มิวเดินมาบอกเช็ดออกหมดแล้วแต่ก็มีมดมาอีก  ปองเดินมาเห็นมิวกดเวฟใช้ความร้อนมดก็ไม่ตาย
ปองสงสัย  มิวเลยบอก  : มดไม่โดนความร้อนเพราะมันเป็นความถี่ในไมโครเวฟมีโมเลกุลเล็กไป
โป่ง : หรอ ดูฉลาดเนอะ  /  มิว : อันนี้ครูรักบอก  /  โป่ง : เราก็ว่าแล้วว มิวไม่น่าจะคิดออกเองได้
มิวเข้าไปจับคอโป่งไว้แล้วจี๋เอว บอก : จริงป่ะจ๊ะ  (โป่งร้องห้าม หยอกเล่นกันพอน่ารักก่อนนอน)

เมื่อคืนที่ห้องแด๊นส์ ก่อนซ้อมเพลงรวม มิวทำท่าจะเตะไข่พี่นัท  โป่งเห็นส่ายหัวบ่น : ผู้ชายบ้านนี้
มิว : อะไร!ห๊า  (มิวตรงเข้าไปจับแขน2ข้างโป่งไว้)  /  แคทแซว : มิว!อย่ามาเล่นใช้อินเนอร์แถวนี้

วีค11วันอังคารที่โต๊ะอาหาร ทุกคนทานมื้อเช้า  โป่งกินเสร็จบ่นอิ่ม  มิวนั่งใกล้ๆยื่นมือไปจิ้มพุงโป่ง
โป่งบ่น : ยุ่งจริงๆเลย  /  มิวหุบยิ้ม : ทำไมอ่ะ  /  แคทแซว : มิวอ่ะชอบใช้อินเนอร์เล่นแต่กับโป่งอ่ะ
มิวหัวเราะเบาๆ : ทำไมต้องใช้อินเนอร์  /  แคท : มันออกมาจากข้างในใจ  /  มิวเกาหัวขยี้ผม : หรอ

โป่ง : มิวทำเกี๊ยวกุ้งน่ากินเนอะ  /  มิว : กินมั้ย  /  โป่ง : ไม่เอาแล้ว  เราว่ามิวทำแล้วเวริ์ค คราวหลัง
มิวทำให้เรา  /  มิว : ได้ เดี๋ยววันหลังทำให้  /  แพง : พี่โป่งต้องกินอาหารฝีมือพ่อมิวอร่อย  (มิวยิ้ม)

คลาสแด๊นซ์วันนี้หลังลงท่าเต้นบล็อกกิ้งเพลงกลุ่ม มีช่วงว่างมานั่งพักที่โต๊ะอาหาร แล้วครูเป็ดก็มา
ตามไปซ้อมต่อและเอาผลไม้มาให้ มิวรับไว้  มิวบอกโป่ง  : อร่อยมากแอปเปิ้ลครูเป็ด  /  โป่งมาชิม
: เหมือนใส่น้ำเชื่อมหรือป่าว (เพื่อนๆก็มาชิม) /  แพงรับไปเก็บตู้เย็น  : ของโปรดใครก็ไม่รู้อ่ะ อิอิ
มิว : ฮือ ของโปรดลูกโป่งไง  /  แคท : เก็บอารมณ์บ้างเหอะลูกเอ้ย!  (โป่งงง ถามแคทว่าแซวใคร)


-----------------------------------------------------------------------------

48.
วีค11เพลงแด๊นส์วันอังคาร เลิกคลาสแอ๊คติ้ง  มิว ต้อล ทานข้าว ชมน้ำพริกอร่อยมาก โป่งอยากชิม
: มิวขอกินคำนึง  /  มิว : เอาอะไร เดี๋ยวผสมให้เอาป่ะ  /  โป่ง : เอาหมู ไม่เอาแตงกวา  /  มิว อยาก
ให้กินผัก : มะเขือเอาป่ะ  /  โป่ง : ไม่เอา  /  มิว : เอาแตงกวาป่ะ  /  โป่ง : ไม่เอา  /  มิว : ต้องใส่ผัก
สักอย่าง  /  โป่ง : ไม่ใส่อ่ะ  /  มิวชี้ : กะหล่ำก็ได้  /  โป่ง : เอาแต่หัวนะ  /  มิว : ใส่ข้าวโพดอ่อนนะ
โป่ง : เอ่อๆ  /  มิว  : เอ่อต้องกินอย่างนี้ดิ  /  มิวยื่นช้อนจะป้อน  : อ่ะกินเลย ป้อน  (โป่งก็ชมอร่อย)
โป่ง : เอาอีกคำ  /  มิว : ได้  /  มิวจะป้อน : อ่ะ  /  โป่ง : ใส่ครบแล้วหรอ  /  มิว : อืม  (แล้วก็ป้อน)


วันเดียวกัน เสร็จคลาสว้อยซ์ ครูปุ้มซื้อเค้กมาฝาก โป่งจะไม่กินแล้ว แต่อดชิมไม่ได้  มิวแกล้งแซว
: ฮิปโป ลูกโป่ง มานี่หน่อยเร็ว มาวัดพุงหน่อย พักหลังมิวรู้สึกโป่งอ้วนขึ้น  /  โป่งเหวี่ยง : อะไร!
มิว : ล้อเล่นนะฮิปโป อย่าคิดมาก มากินเค้กอันนี้กัน คนละครึ่ง  /  โป่ง : ไม่ กินไปก่อน เดี๋ยวแย่ง
มิว : มากินเลยเร็ว  (โป่งเดินมาดู)  มิว : มามี2อันเลย ลูกโป่งเร็ว ช่วยกินหน่อยสิครับ   /  โป่ง : หู่

โป่งนั่งลงข้างมิว ทำทีหยิบอะไรมาอ่าน  มิวสะกิดโป่ง  /  โป่ง : เดี๋ยวกิน (แล้วหยิบช้อนจากมือมิว)
โป่งบอก : กินนิดนึง  /  มิวจะป้อน : เดี๋ยวตักให้   /  โป่ง : ไม่ ๆ ๆ  (โป่งไม่ยอม  มิวก็ทำได้แต่จ้อง
มองโป่งที่ตักกินเอง  โป่งตักกินไป มิวก็แกล้งจี๋  แล้วมิวก็ตักกินบ้าง โป่งวางช้อนลง  บ่นไม่กินแล้ว
มิว : ลูกโป่งมามิวป้อน มาคำนึง กินเร็วๆ  /  โป่ง : ไม่ต้องเลย ไม่เอาเดี๋ยวกินเอง จะกินแค่หัวกะท้าย
มิว : เสียน้ำใจมิวหมด  (มิวป้อนไม่สำเร็จ ส่งช้อนให้โป่งช่วยกิน เพื่อนๆก็นั่งอยู่ ทำไมต้องโป่ง อิอิ)


-----------------------------------------------------------------------------

49.
วีค11เพลงแด๊นส์ วันพฤหัสที่ห้องแด๊นส์ ช่วงเช้าซ้อมเพลงรวม เสร็จ  โป่งบ่นปวดหัว เดินออกห้องไป
พอโป่งกลับเข้ามา  มิวตรงไปถามกินยายัง แล้วแยกกันไปซ้อม โป่งเลิกซ้อมไปนอนพักห้องโซฟาแดง
ภาพตัดมาห้องแด๊นส์ แพงซ้อมอยู่พักใหญ่จนพอ  แพงเดินหามิวมองตามห้อง มาเจอมิวอยู่ที่โซฟาแดง
มิวนั่งเงียบมองโป่งที่หลับอยู่  แพงก็เลยมานอนอยู่กับโป่ง  ภาพตัดมาโต๊ะอาหาร อีก4คน กินพิซซ่าอยู่

สักพักมิวก็มานั่งคุยด้วย พอปองบอกจะกินไก่พิซซ่า  /  มิว : พี่ปองนี่เจ้าแม่กินไก่ กินเสร็จเก็บไว้ด้วยนะ
ปอง : พี่ไม่ได้กินขนาดนั้น  /  มิว : ป่าวครับ เก็บไว้อยู่แล้วทุกครั้ง  /  แคท : อย่าเก็บเลยเก็บอะไรไม่ค่อย
เคยเห็นกินกัน  /  มิว : ไก่เก็บไว้กินหมดทุกครั้ง แล้วมิวไม่ได้จะกินเองหรอก  แพงกับลูกโป่งให้เก็บไว้
(มิวลุกไปเก็บแอปเปิ้ลใส่จานเหมือนทุกครั้งที่โป่งทำ) 

พอโป่งตื่นก็มากินไก่ ครูว้อยซ์มานั่งทานด้วย  มิวลุกไปหยิบแอปเปิ้ลจากตู้เย็น ชวนครูทานผลไม้มั้ยครับ
แต่ยกจานแอปเปิ้ลไปวางไว้ตรงหน้าที่โป่งนั่ง  โป่งก็หยิบกินพออิ่มแล้วลุกเตรียมจะเดินไป  มิวมองโป่ง
มิวบอกโป่ง : เอา(แอปเปิ้ล)ไปแช่  (หุหุ มิวลืมแน่ๆ ตะกี้ยังถามชวนครูทาน แต่ยกไปให้สาว พอสาวอิ่ม
แล้วก็ให้เอาไปเก็บซะงั้น  /  คนมีความรักเขาจะรู้ตัวมั้ยว่าเผลอทำไร  จะโฟกัสอยู่แต่คนที่เราสนใจ อิอิ)

เลิกคลาสแอ๊คติ้งครูรัก  ทุกคนมาทานมื้อเย็นเป็นอาหารจากชิสเลอร์  โป่งนั่งหัวโต๊ะ วันนี้มิวนั่งท้ายโต๊ะ
มิวมีลุกเดินมาคุยด้วย เสร็จก็เดินไปยืนอยู่ตรงสลัดบาร์  /  โป่ง : มิวเอาช็อคโกแลตมูสให้หน่อย  (แคทก็
วานมิวหยิบถั่วแระ)  มิวเลยวางถ้วยช็อคโกแลตมูสไว้ในชามใส่ถั่วเระ  โป่งเลยมองไม่เห็นช็อคโกแลต
เห็นแต่ถั่วแระที่มิวเดินถือมา  /  โป่งบ่น : ให้หยิบมาทำไมไม่หยิบมา  (มิววางลง ชี้ให้โป่งดูว่านี่หยิบมา)
มิวหยอดทิ้งท้ายก่อนเดินกลับไปนั่งที่  ว่า : หยิบมา สลักเป็นรูปหัวใจให้ด้วยเนี่ย โห่ว  (โป่งได้แต่ยิ้มขำ)


-----------------------------------------------------------------------------

50.
-วันอาทิตย์เข้าวีค11  ทุกคนเลือกหาเพลงร้องรอบชิง ครูว้อยซ์แนะให้คิดเพลงได้ ก็จดไว้หลายๆเพลง
ครูจะช่วยคัดให้เหลือคนละ2เพลงอีกที ซึ่งโป่งจำได้ว่ามิวเคยบอกรอบชิงอยากร้องเพลง”เธอผู้ไม่แพ้”
พอถึงเวลาทานมื้อเย็น ครูกานยังคุยกับมิวเรื่องพลง โป่งเดินมาฟัง แล้วบอกมิวว่า : เพลงช้าเลิกคิดเลย
เอาเพลงเธอผู้ไม่แพ้ นี้ชัวร์  /  มิวฟังโดยดี : แล้วเพลงเร็วหล่ะครับ  /  โป่ง : เรายังไม่รู้จะร้องอะไรเลย
(พอตอนกลางคืนที่โต๊ะอาหาร มิวก็ถาม : เลือกได้กี่เพลงแล้วลูกโป่ง  /  โป่ง : คิดว่าเลือกแล้วเพลงนึง
มิวซัก : เลือกเพลงไร เพลงไทยหรอ ร้องยังไง...)

-วีค11เพลงแด๊นส์ คืนวันพุธที่โต๊ะอาหาร โป่ง มิว นัท แคท นั่งคุยกันอยู่  มิวก็ใส่ใจถามโป่งด้วยความ
เป็นห่วง : ลูกโป่งวันนี้ได้คุย ถามครูเรื่องเลือกเพลงยัง  /  โป่ง : ยังเลยอ่ะไม่รู้ยังไง  /  นัท : เอ่อ ว่าจะ
ถาม  /  โป่ง : ทำไมเป็นห่วงเรา น่ารักจัง  /  มิว : อ้าว แต่ยังไม่ได้ถามคุณครูเลยใช่ป่ะ  /  โป่ง : ลืมไป   
มิว : ป่าวไรหรอก เผื่อครู(ว้อยซ์)เขาก็ลืมด้วยไง  /  แคท : ทำไมอ่ะ  /  มิว : ก็ลูกโป่งเขายังไม่ได้เลือก
เพลงเร็วไง  /  โป่ง : ยังเลือกเพลงเร็วไม่ได้เลยไง

-วีค11เพลงแด๊นส์ เช้าวันศุกร์ห้องโซฟาแดง ครูปุ้มมานั่งคุยด้วย ขาดแต่โป่งกับแคทไม่อยู่ ไปฟิตติ้ง
พอแพงพูดถึงเรื่องเลือกร้องเพลงรอบชิงขึ้นมา  มิวก็นึกถึงโป่ง  บอก : เอ่อ โป่งยังไม่ได้เพลงเลยอ่ะ
นัท : ไม่รู้เหมือนกัน  /  ต้อล : โป่งยังไม่ได้เพลง  /  มิวบอกเพื่อนๆ : วันนี้อย่าลืมช่วยกันเตือนด้วย
แพง : เตือนว่า  /  มิว-ปอง : โป่งยังไม่ได้เลือกเพลงเร็ว  /  ครูปุ้ม : หรอ!  /  มิว : โป่งเขาก็ลืมด้วย
ครูปุ้ม : อ้าว  /  มิว : คลาสที่แล้วไม่ได้คุย(กับครูเรื่องเพลง)โป่งบอกเขาก็ลืมพูด  /  ต้อลถาม : ครูก็
ลืมเหมือนกันหรอ  /  มิว : ไม่รู้ครูเขาลืมหรือป่าว  /  นัท : เขาอาจเรียบเรียงเพลงอื่นก่อน เพลงเร็ว
โป่งทีหลัง ไม่เป็นไรเพลงเดียว  /  มิว : ไม่ใช่ไรหรอก เพราะจะวันจันทร์แล้วก็ต้อง ก็ต้อง  /  นัท :
ก็ต้องเสร็จให้ทันใช่ไง แต่ตอนนี้อาจติดอันอื่นอยู่  (เพื่อนๆน่ารัก โดยเฉพาะมิวคอยถามเตือนโป่ง)

-วีค11คืนวันศุกร์ในคลาสแอ๊คติ้งครูรัก ให้แสดงละครเป็นคนบ้า ระหว่างโป่งกำลังนั่งรอเล่นคู่ต้อล
(เมื่อเช้ามิวบอกเพื่อนอย่าลืมช่วยเตือนโป่งเรื่องเพลง)  ก็ยังเป็นมิวคนที่ห่วงที่สุด ถาม : เอ่อโป่งคุย
เรื่องเลือกเพลงเร็วยัง  /  โป่ง : ส่งใบ(รายชื่อเพลง)ไปแล้ว  /  มิว : คุยแล้วหรอ แต่โป่งให้ใบครูไป
แล้วใช่ป่ะ  /  โป่ง : ใช่แต่ยังไม่ได้สรุปเพลง  (สรุปครูเลือกเพลงให้อยู่ ใครที่ห่วงหายห่วงได้แล้ว)

[นกจ๊ะ]

51.
คืนวันเสาร์จบคอนวีค11 ระหว่างเดินทางกลับบ้านแมค  โป่งนั่งเงียบเสียใจที่แคทออก  มีมิวที่ปลอบ
มิวทำได้แค่ใช้สัมผัสยื่นมือคอยลูบหัวโป่งเบาๆสื่อว่าห่วง  จนโป่งเอนไปพิงข้างหน้า  มิวก็ได้แต่มอง

พอถึงบ้านแมคที่โต๊ะอาหาร  มิว แพง นัท ต้อล คุยกันไปก็กินไป เล่นกีต้าร์ฟังเพลงนั่งอยู่นานพอควร
โป่ง ปอง ก็ยังไม่มา  มิวพูดลอยๆ : ป่านนี้โป่งกำลังเคลียร์ปัญหา  (สักพัก)  มิวก็บ่นว่า : เฮ้ย!สองคน
นั้น เขาทำอะไรกันอยู่ นานอ่ะ  /  แพง : เขาคงอาบน้ำ แล้วนอนเลย  /  นัท : ก็อาจจะคุยกันอยู่ด้วยมั้ง

มิวบอกนัท : ดูท่าทาง โป่งก็แบบsadที่สุดแล้วอ่ะ เหมือนมิว วีคที่ตี๋ออก มิวก็แบบนี้  /  มิวพูดเบาๆ
*มิวบอกนัท : พี่นัทเข้าไปกอดปลอบลูกโป่งทีก็ดีนะ โป่งจะได้อุ่นใจเวลาพี่นัทกอด แล้วก็ไม่มีข่าว
(นัทมองยิ้มๆสิ่งทิ่มิวบอก รู้ว่าใครที่อยากกอดปลอบโป่ง แต่มิวให้พี่ชายที่โป่งไว้ใจกอด คงจะดีกว่า)

ภาพตัดมาที่โป่งกำลังเดินไปห้องอาหาร  เสียงแพงชวนมิวที่โต๊ะอาหารก็ดังขึ้นว่า : ไปล้างหน้าก่อน
มิวเห็นโป่งเข้ามาพอดี : เอ้ยแพงไปล้างก่อน เดี๋ยวมิวค่อยไปล้าง คิดว่าสองคนนี้(โป่งปอง)หลับแล้ว

มิวหาเรื่องแหย่ชวนคุย  มิวยื่นมือไปขอจับพุงโป่ง  โป่งโวยไม่ให้  มิวว่าท้องประมาณ7เดือน  โป่งว่า
พิการแล้วอย่างงี้7เดือน  มิวเรียกปองดูโป่งมีพุง  โป่งบ่นพุงพุ้ย  มิวเลิกแหย่  ไม่อ้วนหรอก แค่ล้อเล่น

มิวเห็นโป่งก้มหน้าก้มตาเขียน  แอบชะโงกดูว่าโป่งเขียนไร  โป่งร้อง : เอ๊ะ!  /  มิว : อะไร มิวเป็น
คนมีมารยาทที่สุดแล้ว  มิวอ่านให้เห็นไม่ได้แอบอ่าน (แพงเรียกมิวหัน) แล้วมิวหันกลับไปบอกโป่ง
: ไหนขออ่านหน่อย  /  โป่ง : ไม่ให้อ่าน  เดี๋ยวค่อยอ่าน  (สายตามิวยิ้มๆ โป่งก็เขียนต่อ มิวก็ไปเวิ่น)

สักพัก มิวชะโงกแอบอ่านอีกเพ่งดูอยู่นาน  โป่งหันมาเจอก็ปิดไม่ให้มิวเห็น  มิวยิ้ม :ไม่เห็นมีไรเลย
แต่มิวยังอ่านคำแรกไม่ออกเลยรู้ป่ะ อะไรอ่ะขอมิวอ่านหน่อะนะ  /  โป่งปิดไว้ที่อก  ไม่ยอมให้อ่าน
บอกแค่คำแรกอ่านว่า : สำหรับ  /  มิวส่ายหัวใกล้ๆโป่ง  : ไม่เชื่อ  (โป่งเลยยอมเปิดแค่คำแรกให้ดู)

[นกจ๊ะ]

52.
คืนวันเสาร์สิ้นสุดวีค11ที่โต๊ะอาหาร ทุกคนมาคุยกันร้องเพลงเล่นกีต้าร์  โป่งนั่งเขียนไดอารี่ข้างมิว
โป่งตบยุงที่กัดมิวแล้วชี้ให้ดู  มิวจับมือโป่งไว้ อีกมือหยิบยุงแกล้งจะป้อน  โป่งหันหลบ : ไม่ โอ้ย!
ร้องเจ็บจับที่ต้นคอ  มิวรีบโอ๋ บอก : มาๆ เดี๋ยวมิวนวดให้  (นวดไป มิวก็โอ๋ๆๆๆ  /  โป่งคลำๆที่คอ)
มิวถาม : เจ็บจริงป่ะเนี่ย  /  โป่ง : เอ่อ  /  มิวบอก : ขอโทษ มาเดี๋ยวนวดให้  /  โป่ง : ไม่  /  มิวถาม :
: ทำไมอ่ะ  /  โป่ง : ไม่ต้อง  /  มิวง้อทั้งสะกิดเขย่าโป่ง  : ขอโทษ ขอโทษ  /  โป่งแกล้งเหวี่ยงว่ามิว
: ชอบเล่นไรรุนแรง  /  มิวอ้อน : อย่าโกรธผมเลยนะ เดี๋ยวเขียนไดอารี่ต่อให้  (โป่งคว้าไดอารี่คืน)
โป่งไม่พูดไรนวดๆที่ต้นคอ  มิวก็ : อย่าโกรธผมเลยนะ โกรธไรผมหรือป่าว ขอโทษนะครับ จริงๆ

นั่งพูดคุยกันอยู่จนดึกแล้วหลายคนก็ไปอาบน้ำ เหลือมิวที่ยังนั่งอยู่ โป่งกำลังจะไปนอน  มิวถาม :
ตกลงมานอนรวมกัน3คนหรือป่าว  (โป่งบอกไม่ย้าย)  มิว : มิวยังนอนรวมกัน3คนเอาเตียงชิดกัน
วีคสุดท้ายมานอนด้วยกันก็ดีนะ  /  ปองบอก : โป่งแพงไม่ย้าย  (ปองอยู่คุยกับมิวต่อ โป่งไปนอน)
คุยไปสักพัก นัทอาบเสร็จก็เข้ามาคุยด้วย  มิวบอก : ผมอยากให้ผู้หญิงนอนเตียงติดกัน แต่ก็ไม่ได้
จะไปบังคับเขา  /  ปอง : เขาขี้เกียจย้ายรูปกันด้วยไง 

สักพัก  มิวบอกปอง : โป่งเขาคงเศร้ามากเรื่องแคท  /  ปอง : อืม  /  มิว : เศร้าเต็มข้อมาก ฟิวล์แบบ
ขี้เกียจอยู่ต่อเลย  /  ปอง : ฟิวแบบอุตส่าห์มีเพื่อนที่สนิทเข้า แล้วก็ออก  /  นัท : ลูกโป่งดูซึมไปเลย
ใช่เห็นเหมือนกัน  /  ปอง : เดี๋ยวก็ดีขึ้น  /  *มิว : เดี๋ยวก็ตบจูบซะเลยพรุ่งนี้ จะได้คึกคัก  /  นัท : น่า
กลัวนะนั่น เป็นวิธีปลอบใจที่แบบ  /  ปอง : แล้วชอบบอกลูกโป่งซาดิส  /  มิวแก้ว่า : มิวหมายถึง
พี่นัทครับ  (คุยเรื่องอื่นกันต่อ แล้วแพงก็มานั่งคุย)

นัทก็พูดขึ้นมาอีกว่า : แต่พูดถึงลูกโป่งอีกที สงสารจริงๆอ่ะเห็นเขาซึมไปเลยตั้งแต่นั่งในรถมาแล้ว
*มิว : เดี๋ยวพรุ่งนี้ผมจัดการเอง เดี๋ยวผมไปโซโล  /  ปอง : แบบเฮิร์ท2ที แคทออกครั้งแรกกับครั้งนี้
มิว : เข้าใจฟิวเลยนะ แบบตอนที่ตี๋ออก ผมแบบคือมันก็ไม่ใช่อารมณ์เสียใจมาก แต่มันอารมณ์เซ็ง .

นัทถาม : หายไปไหนกันหมด  /  มิว : ต้อลนอนครับ  *ลูกโป่งนอน  ก็เดี๋ยวผมไปปลุกอีกรอบนึง
แพง : ไม่ต้องไปปลุกพี่โป่งเลย  /  มิวแกล้ง : ทำไมอ่ะ ยุ่งไรอ่ะ /  นัท : แล้วเขาจะย้ายเตียงกัน ไง
เนี่ย เอาไปติดกันเลยหรอ  /  มิว : เอาป่ะหล่ะ ไหนๆเขาไม่อยากย้าย เดี๋ยวเราบังคับ อุ้มแล้วยกเตียง
ย้าย จับนอน  /  ปอง : ลูกโป่งตื่นเช้ามางงโดนย้ายฝั่ง

[นกจ๊ะ]

53.
วันเสาร์ธันเดอร์โดมรันทรูคอนวีค11  ระหว่างที่นั่งรอกันอยู่ในห้อง  มิวพูดเบาๆกับโป่งที่นั่งข้างๆว่า :
: วันนี้มีจดหมายเหตุถึงลูกโป่งด้วย เดี๋ยวเอาให้เมื่อไหร่จะบอก  /  โป่งถาม : จากใคร  /  มิวตอบ : มิว
เผื่อวันนี้ออก  /  โป่ง : อย่างงั้นเราคงไม่ได้(จ.ม) มิวคงไม่ออกหรอก  /  มิว : ก็พอตอนมิวออกหยิบให้
โป่ง : เขียนยัง / มิว : เขียนแล้ว / โป่ง : จริงหรอเอาเวลาไหนไปเขียน / มิวพูดขำๆแค่ว่า : เขียนลาตาย 

สิ้นสุดคอนวีค11แคทออก ค่ำคืนวันเสาร์ที่โต๊ะอาหาร ทุกคนมานั่งพูดคุยกัน จนดึกบางคนก็ไปอาบน้ำ
ลุกไปเกือบหมด เหลือมิวที่ยังนั่งอยู่  โป่งกำลังจะไปนอน  บอกมิว : ห้ามมาปลุกเราเด็ดขาด พรุ่งนี้เช้า
มิว : มิวจะปลุก จะเอาของไปให้  /  โป่ง : อะไร จดหมายรักหรอ รู้ใช่มั้ย  /  มิว : รู้ดิ  /  โป่ง : ใช่ป่ะๆ
ใช้จดหมายป่ะ  /  มิว : เดี๋ยวก็รู้เอง  /  โป่ง : ใช่ไม่ใช่  /  มิว : มันคือดอกกุหลาบ  /  โป่ง : จะไปเด็ดมา
จากไหนย่ะ  /  มิว : อ้าว มิวซื้อมาจากธันเดอโดม  /  โป่ง : ขี้เหม็น  /  มิว : ดอกมะลิ ซื้อมาให้แม่ด้วย

เช้าวันอาทิตย์  โป่ง ปอง นัท ต้อล นั่งทานอาหารกันอยู่  มิวเพิ่งมากิน อยู่ๆโป่งถามขึ้นมิวว่า : ไหนอ่ะ
จดหมาย  /  มิวคิดไม่ถึงว่าโป่งจะถามหาตอนนี้ ถาม : อยากอ่านจริงหรอ  /  เพื่อน งง : จดหมายอะไร
โป่ง : มิวเขียนไรให้ไม่รู้  /  มิว : เขียนให้ลูกโป่งแต่ว่าคุยไปแล้ว  (ต้องมีเขียนไรมากกว่าที่คุยไปแล้ว)
มิวเปิดไดอารี่หาจดหมายที่สอดไว้  โป่งจะขอเอามาอ่าน  มิวบอกยังไม่ให้อ่าน  โป่งจะไปเอาไข่ที่บิ๊กซี
เลยลุกเดินมาหยิบจ.ม.ในไดอารี่มิวไปด้วย  มิวย้ำ : เอาไปอ่านแล้วไม่ต้องพูดมากนะ 

โป่งหายไปครู่  มิวบ่น : โป่งไปฆ่าตัวตายป่าวเนี่ย อ่านจดหมายมิวแล้ว  /  นัท : มิวเขียนให้โป่งหรอ
มิว : ก็คือกะไม่ได้ให้แล้ว พอดีเขาอยากอ่านก็เอาไปอ่านไป  แต่ตอนแรกที่เขียนกะว่าถ้ามิวออกแล้ว
มิวจะให้  มิวพกขึ้นไปบนคอนเสริตอ่ะ  (พอโป่งมา)  มิว : นึกว่าไปฆ่าตัวตายแล้ว  /  โป่ง : เพ้อเจ้อๆ
มิว : เอ่อ มิวเพ้อเจ้อเองอ่ะ พอใจยัง  (โป่งยิ้มง้อร้องโอ้โหยย)  สักพักโป่ง : เรายังไม่ได้ตอบมิวเลยนะ
มิวพรึมพรำว่า : ไม่ต้องตอบก็ได้ (แล้วก็เปลี่ยนใจ) มิวท้า : ตอบมาเดะ55  (ปองนั่งข้างโป่ง  ดูปองทำ
หน้าเหวอๆจนนัททัก  ปองบอก : รู้สึกว่าเป็นตัวคั่นกลางระหว่าง2คนคุยกัน / นัท : อ๋อ / โป่ง : บ้าพี่)
มิว : มาพี่ปองเรามาแลกที่กัน   /  ปอง : หา  /  มิว : แลกที่นั่งกัน  /  โป่ง : ไม่ใช่แระ  (มิวถูก โป่งพูด
เบรกไว้)  ปองแกล้งบอกมิว : ไม่! วีคนี้ปองจะสร้างกระแส จะเป็นทอม จีบลูกโป่ง
สักพักมิวถาม : เก็บจ.ม.ไว้ไหนแล้วลูกโป่ง  /  โป่ง : ยังอยู่ในตัว เดี๋ยวค่อยอ่านใหม่  /  มิวถามปองว่า
: ไดอารี่พี่อ่านได้มั้ย  /  ปองห้าม : อย่าอ่านเลยเขิน  /  มิว : งั้นเดี๋ยวผมอ่านออกไมค์  (ปองร้อง : เฮ้ย)
โป่งได้ยินช่วยขู่ว่า : มิวจะอ่านของพี่ปองออกไมค์หรอ งั้นเราอ่านของมิวออกไมค์นะ  /  มิวโดน : อ่ะ
อ่านเล้ย เอาสิ ๆ (มิวขำท้า) มิวพูดเสียงสูง : จะได้รู้กันไปเลยใช่มั้ย  /  นัทปองยุว่า : เอาเลยๆ อ่านเลยๆ
มิวรีบตัดบท : เขาเข้าใจว่าเป็นจดหมายรัก มันก็คล้ายเรื่องที่ผมคุยกับพี่ปองเมื่อวาน เป็นเรื่องเดียวกัน .


-----------------------------------------------------------------------------

54.
สิ้นสุดวีค11วันอาทิตย์ มีปาร์ตี้อาหารจากซีพี ที่ห้องจัดเลี้ยงข้างนอก ครูแด๊นส์มาร่วมทานมื้อเย็นด้วย
กินจวนอิ่ม ก็ได้ยินแพงถามมิวว่าถ้าออกบ้านไปแล้ว  แพงบอก  : มิวคงไม่ไปกินส้มตำกับเราแล้วแน่
มิว : ไปดิ  /  แพง : พี่โป่งไปป่าว  /  โป่ง : ไปดิ  /  มิวรีบชวน : โป่งไปด้วยกันมั้ย  เดี๋ยวมิวไปรับเลย
มิวบอกแพง : นี่โป่งอยู่แถวหอเธอ บ้านเขาอ่ะ  /  แพง : ก็อยู่เกษตรนวมินทร์  /  มิวถามโป่ง : เอ่อ ถ้า
เกิดสมมุติตอนดึกๆ แม่ให้ออกมากินข้าวนอกบ้านป่ะ  /  โป่ง : ก็ได้นะ  /  มิว : ก็ไม่ดึกมาก ขนาดนั้น
4ทุ่ม5ทุ่มก็พอแล้ว เดี๋ยวก็ไปนั่งกินข้าว ไปดูคอนเสริตบ้าง ที่yes เพราะมันอยู่ใกล้ๆบ้านโป่งมากเลย.

พอตกกลางคืนหลังดูเทปคอนวีค11  มิวอยู่ที่โต๊ะอาหารกำลังจะเขียนไดอารี่  พอเห็นโป่งก็เรียกชวน :
: เขียนไดอารี่กันน้องโป่ง มาเขียนตรงนี้ (ข้างๆมิว) นะจ๊ะน้องโป่ง  (โป่งก็มานั่งเขียนด้วยตามคำชวน)
แล้วแพงก็เข้ามานั่งเขียนด้วย  โป่งกับแพงเขียนใกลัเสร็จ มีบ่นไม่รู้จะเขียนอะไร เรียบเรียงเขียนไม่ถูก
มิว : มิวเขียนเยอะมาก  เขียนทุกอย่าง  /  โป่ง : นี่ก็เป็นแบบผู้ชายชอบเขียน  (มิวหันไปยิ้ม แล้วเอามือ
ไปจับแขนโป่ง  มิวถาม : อ้าวแล้ว(จ.ม.)อันนั้น มิวเขียนไม่ดีหรอ55  /  แพงเห็น :  มิวอ่ะ ชอบแต๊ะอั๋ง
พี่โป่ง แพงหึงนะ  /  มิวรีบชักมือกลับ บอก : ขอโทษ มิวก็ทำไปตามสัณชาตญานมิวอ่ะ  (โป่งหัวเราะ
ขำคำที่มิวใช้ว่าสัณชาตญาน)  แพง : มิวอ่ะ แพงหึง  /  มิว : หึงอะไร  /  แพง : มิวแต๊ะอั๋งโป่งทำไมอ่ะ


วีค12วันจันทร์ ที่โต๊ะอาหาร ทุกคนมาทานอาหารมื้อเช้ากัน  มีมิวที่นั่งเขียนไดอารี่  โป่งก็หาของทาน
โป่งเห็นสตอเบอรี่ : นี่มันลูกใหญ่มากขนาดนี้อ่ะ  /  มิว : โป่งหยิบให้มิวลูกนึงดิ  /  โป่งหยิบถือโชว์
ให้ดูเทียบกัน2ลูก : ดูดิ ทำไมลูกใหญ่อย่างงี้อ่ะ  /  มิวหยอดโป่ง : *หยิบให้อันไหนเลือกมา  อยากให้
หัวใจกับมิวดวงไหน เลือกเอาดวงนั้นมา  (นัทได้ยินก็ขำกับความรรร / โป่งร้องแหม  แล้วทำเป็นหัน
ไปคุยกับคนอื่น)  มิวหยอดต่อ : งั้นมิวขอเอา(หัวใจ)ดวงใหญ่สุดแล้วกัน  /  โป่ง : ไม่เอาอ่ะ  เอาอันนี้
ไป อย่ากินลูกโหญ่เก็บไว้  (โป่งเก็บลูกใหญ่ไว้  หยิบสตอเบอรี่ให้มิวลูกนึง  แล้วหยิบจะกินเองลูกนึง)
มิวบ่น : เอ้ย!ลูกนี้ช้ำ แล้วมันขมอ่ะ  /  โป่งเลยแบ่งครึ่งลูกที่จะกิน  เดินไปให้มิว : อ่ะ เอาครึ่งนี้ไปกิน
มิวหยอดอีก : ให้(หัวใจ)มิว ครึ่งดวงใช่ป่ะ  (โป่งเดินกลับที่ ได้แต่หัวเราะขำเป็นคำตอบ มุขขอหัวใจ)


-----------------------------------------------------------------------------

55.
วีค12วันจันทร์ที่โต๊ะอาหาร  มิวนั่งเขียนไดอารี่  /  โป่ง : ยังไม่เสร็จอีก  /  มิว : เมื่อคืนเขียนไม่เสร็จ
สักพักโป่งไปเอาของ กลับมาเห็นมิวยังนั่งเขียน  โป่งถาม : อ้าวเมื่อคืนไม่ได้เขียนมัวแต่คิดถึงไรอยู่
มิว : *คิดถึงลูกโป่งไง  /  โป่ง : หา!  /  มิว : *คิดถึงลูกโป่งไง ยังไม่ได้เขียนเลย  /  โป่งร้อง : โอ๊ยย!
มิว : มิวมาเขียนใหม่ไง ย่อให้มันน้อยลง  (แล้วมิวก็ไปให้พยาบาลฉีดยา เสร็จกลับมาก็บ่นๆว่าปวด)

โป่ง : เดี๋ยวก็หาย ฉีดวันสุดท้ายแล้วใช่ป่ะ  /  มิว : เอ่อ แต่ดีขึ้นเยอะ  /  โป่ง : ก็ไม่ต้องพูดมากหล่ะ!
ชอบพูดมาก  /  มิว : เมื่อก่อนมิวก็แกล้งทำ(พูดมาก)ให้โป่งสนใจเท่านั้นแหล่ะ  /  โป่ง : ไอ้นี่ตลอด
มิว : ทำไมอ่ะไม่ชอบหรอ  /  โป่ง : พูดมาเลยยย พูดมาอีกกก เอาอีก  /  ต้อลแจม : ลูกโป่งเขาก็งี้กับ
ทุกคนแหล่ะมิว  /  โป่ง : อะไรต้อล  /  มิวยื่นหน้าอ้อนถาม : ไม่ชอบหรอครับลูกโป่ง  (โป่งไม่ตอบ
มองหาตัวช่วย เห็นปองเดินมาพอดี) 
โป่งร้อง : พี่ปองอ่า  ไหนบอกจะจีบหนูไง  /  ปองเดินมางง : ง๋า  /  มิวรุก : อ๋อ หนักใจมากเลยใช่ป่ะ
ที่มิวพูดอย่างงี้  /  ปอง : อะไรโป่ง  /  โป่งขำแก้เขิล  บอกปอง : ดูมิว แกล้งอ่ะ  /  มิวก็ : ใช่มั้ยลูกโป่ง
(หนักใจ)ใช่มั้ย   /  โป่งเลี่ยงไปคุยกับปองต้อล  สักพักแพงนัทก็มาคุยด้วย
 
นัทถามแพง : เมื่อคืนหายแล้วใช่มั้ย  /  แพง : เป็นเมื่อเช้าต่อ ถามพี่โป่งสิ  /  โป่ง : หนูเหนื่อยมากพี่
ช่วยเอาไปดูแลให้ด้วย  /  แล้วโป่งร้อง : พี่นัทอ่า  /  นัท : อะไร พี่ทำอะไรผิดหรือ  /  โป่ง : ให้ความ
สนใจคนอื่น งอล  /  นัท : อ้าว  /  โป่ง : ก็หวงไง ไม่ให้อ่ะ  /  นัท : ต้องดูแล น้องสาวคนเล็ก หน่อย
มิวที่นั่งเงียบเขียนไดอารี่  อยู่ๆมิวก็พูด : *แล้วเอามิวไปไว้ไหนลูกโป่ง  /  โป่งขำ : เอาอีกแระ(ตลอด)

ปองทักมิวว่า : มิวหน้าแด็งแดง  /  นัทก็ทัก  :  ทำไมวันนี้ตื่นมาหน้าแดง  เพราะเรื่องเมื่อคืนหรอ55
มิวตอบขำๆ : พี่ก็อย่าพูดไปสิ  /  ต้อลแซว : เขินหน้าแดงถึงเช้า  /  มิว : หน้าแดงมากขนาดนั้นหรอ
เพื่อนๆ : แดงมาก  /  ต้อลอำ : ต้อลอยู่ของต้อลดีๆ มิวเข้ามาเองนะ  (เมื่อคืนมิวนอนดิ้นไปชิดต้อล)
มิวออกตัวว่า : เอาเลย มิวกล้าเล่นอยู่แล้ว เพราะบอกแล้วว่า ที่มิวเล่น มันไม่ได้ออกมาจากอินเนอร์

นัท : บางคนเขาก็เล่นเพี่อกลบเกลื่อนความจริงนะมิว  /  มิว : โอเค ไม่เป็นไร มิวบริสุทธิ์ใจอยู่แล้ว
โป่ง : (บริสุทธิ์ใจ)ว่ามิวใช่อะไรอย่างงี้หรอ  อ่ะแล้วสรุปมิวเป็นหรือไม่เป็น  /  นัท : ให้อาต้อยถาม
สรุปเป็นหรือไม่เป็น  /  มิว : เดี๋ยวมิวก็จะบอกว่า  อาต้อยไปถามลูกโป่งสิครับว่ามิวเป็นหรือไม่เป็น
โป่ง : เกี่ยวอะไรกับเรา  /  มิว : อ้าวลูกโป่งไม่รู้หรอ  /  โป่ง : รู้อะไร  /  มิว : ว่ามิวเป็นหรือไม่เป็น .


-----------------------------------------------------------------------------

56.
วีค12วันจันทร์ที่โต๊ะอหาร  ทุกคนทานมื้อเย็น ก่อนเรียนคลาสสุดท้ายแอ๊คติ้ง  ครูก้อยซื้อขนมมาฝาก
โป่งแพงมายืนกินขนมอยู่ข้างมิวที่นั่งกินข้าวอยู่  มิว : ลูกโป่งระวังอ้วนนะ  /  โป่ง : เฮ้อขอกินคำนึง
ได้มั้ย  /  แพง : ใครห้าม  /  โป่ง : มิวเนี่ย  /  มิว : เดี๋ยวผอม มิวจะได้ไปง้อ  (โป่งขำ)  กินไปก็บ่นไป
โป่ง : เราจะลดได้มั้ยเนี่ย ออกไปเราตายแน่เลย  /  มิวบอก : มิวจะซื้อช็อคโกแลต ไปฝากทุกวันเลยย

มิวลุกไปตักอาหารอีก  บอก : กินให้เต็มข้อ ไหนๆก็ไหนๆแล้วช่างมัน กินอย่างเดียว ออกไปค่อยลด   
โป่ง : มิวลดไม่ลงหรอก  /  มิว : เดี๋ยวก็รู้  แล้วเดี๋ยวมิวก็จะเอาช็อคโกแลตไปฝากที่จุฬาฯทุกวันเลยย

โป่งล้างจานอยู่  มิวกินเสร็จยกจานมา  : อ่ะมิวให้ อุตส่าหยุดกินเพราะเห็นลูกโป่งล้างจานเลยนะเนี่ย
โป่ง : ขอบใจนะ  /  มิว : ถ้ามิวไม่รัก มิวไม่ให้จานล้างนะ  /  โป่ง : เฮ้อ  /  มิวก็เดินไปจะเก็บอาหาร
นัทลุกไปช่วยโป่งล้าง  มิวเห็นเลยหยิบเค้ก เดินไปจะป้อนให้ : อ่ะ ลูกโป่ง เค้กอร่อยมาก อ่ะ กินเร็ว
(เค้กนั้นโป่งเพิ่งกินไปแล้ว  มิวยืนถือจะป้อนให้กิน  โป่งไม่กิน เพราะล้างจานอยู่ และคุยกับนัทอยู่)
มิวเลยกินเอง  นัทถามโป่ง : ทำไมไม่เรียกมิวพี่  /  โป่ง : จะเรียกพี่ยังไง  อ่อนกว่าหนูเป็นน้องเดือน

ทุกคนกินเสร็จกำลังจะเดินไปเรียน  อยู่ๆแพงก็ร้องเพลงว่า”อยากเก็บเธอเอาไว้ทั้งสอง มอ.” แซวโป่ง
แพงลงไปนั่งหัวเราะ มองๆมิว  โป่งเดินไปแพงเดินตามไปร้องอีกว่า “อยากเก็บเธอเอาไว้ทั้งสอง มอ.”
แพงขำ : อ่ะล้อเล่นน่ะพี่สาว  /  โป่ง : เล่นอาไรก็ไม่รู้อ่าเด็กคนนี้  /  มิวเดินตามมาถาม : โป่งร้องเพลง
อยากเก็บเธอไว้ทั้งสองคน พอดีเลยใช่ป่ะ  /  แพงตอบแทนว่า : สองมอ.  /  มิว : ห๊า! มอ.ไร กับ มอ.ไร
แพงหัวเราะตอบแทนโป่ง : ม.เกษตร  (มิวยิ้มกอดคอแพงเดินไปหัวเราะชอบใจ  โป่งฟังก็ได้แต่ยิ้มขำ)
มิวมองโป่ง  บอกแพง ขำๆว่า : เอ๊ะ! อันนี้กระทบนะเนี่ย

ที่โซฟาแดง โป่งแพงนั่งอยู่ติดกัน  มิวมานั่งใกล้2สาว  มิวพูด : เมื้อกี้ร้องเพลงบอก อยากเก็บเธอไว้ทั้ง
สอง มอ.ป่ะ  /  มิวย้ำ : ม. เดียวเว้ย! 555  (โป่งได้แต่ยิ้ม)  /  แพงบอกโป่ง : แพงไม่ได้หมายถึงม.นั้น
แพงหมายถึงม.ชื่อ  /  (2เพื่อนซี้พูดแซวสาว อย่างกับเพื่อนช่วยชงเพื่อน สาวก็ทำนิ่งเขิล เหวี่ยงไม่ออก)

[นกจ๊ะ]

57.
วีค12วันอังคารคลาสแด๊นส์  ครูเป็ดครูรี่ลงบล็อกกิ้งทำเพลงธีม  ต้อลเข้าคู่ปอง  นัทเข้าคู่โป่ง  และ
มิวเข้าคู่แพง  มิวรู้ ร้อง : หื๊อ!  (แล้วขำ)  /  แพง : ทำไม  /  มิว : ป่าว ไม่มีไร  (ระหว่างครูสอนอยู่
มิวแพงเถียงกันเรื่องท่า  ครูต้องไปช่วยบอก  แพงบอกมิว : เห็นมั้ยเถียง  /  ครูเป็ดบอกแพง : แหม
ชนะๆ โอเค มิวยอมๆไป  /  มิว : โอเคครับ ยอม  (ไม่ทันขาดคำ มิวแพงก็โวย  มิวว่า : ยืนตรงๆดิ
ครูบอกให้หมุน  มิวก็ : หมุนดิ  /  แพง : ฉันก็หมุนนี่ไง  ครูบอกให้ชายช้อนเอว หญิงเอนตัวลงไป
มิวก็: กอดคอดิ โห่ว! ไม่ได้ดั่งใจเลย  (มิวหันแวบนึงไปมองคู่โป่ง)  มิวบอกครูเป็ด อ้างว่า  : ผมมี
ปัญหาเรื่องรับน้ำหนัก ผมเจ็บแขน 555  (ครูเป็ดว่าเลิกคุยกันได้แล้ว)  พอครูเป็ดสอน คู่โป่งนัทอยู่
มิวคงมอง  เสียงแพงเอ็ด : แกอย่าไปมองคู่เขาสิ  (ครูจะมาสอนคู่มิวแพง ครูถามทะเลาะกันเสร็จยัง
ครูเป็ดสอนท่าให้แพงเอนลงไป มิวช้อนเอวไว้  มิว : โอ้โห่ หนัก / แพงขำ  ครูบ่นๆเหนื่อยอย่าเล่น)
แต่แล้วคู่มิวแพงก็มีปัญญายังทำท่าไม่ถูก  ครูเป็ดเลยเต้นคู่กับมิวทำให้แพงดู  มิวบอก : แพงดูครูไว้
แพงโวย : เอ่อ!รู้แล้วหน่ะ  /  ครูเป็ดได้ยินก็ขำ  แต่ก็บอกปวดหัว  แล้วครูเป็ดสอนต่อให้คู่ต้อลปอง
แต่ไม่ทันไร มิวแพงคุยเสียงดัง ยังตกลงกันเรื่องท่า  /  จนครูเป็ดสั่ง : แพงมาคู่พี่นัท  ลูกโป่งไปคู่มิว

ครูเป็ดดึงโป่งให้มาคู่มิว  โป่งขำ ถามงงๆ : ทำไมอ่า  (มิวได้แต่หัวเราะเอามือเกาหัวขย้ำผมถูไปมา)
แพงนัทหน้าเหวอทั้งขำและงง  ครูบอก : เดี๋ยวตีกัน จะได้สงบหน่อย ไม่ทะเลาะกัน  /  ครูเป็ดบอก
ประมาณว่า : โอเคแล้วเนอะน้องรี่ พี่ลืมนึกไป  /  ครูรี่บอกมิวโป่ง : ลืมไปว่ากะให้โป่งคู่มิวอยู่แล้ว
(ทำเอาโป่งงงถามทำไมอ่า  มิวเขิลทีไรเอาแต่เกาหัว)  นัทลองทำท่าช้อนเอวรับแพงไว้  บอก : แพง
หนักกว่าลูกโป่ง  /  มิวเสริม : เยอะอ่ะ  (แล้วก็เข้าคู่ซ้อม ไม่มีใครมีปัญหา มิวมาดนิ่งขึ้นดูอ่อนโยน) 
จนครูเป็ดชมคู่มิวโป่ง ว่า : สวยงามคะ เอ่อแยกคู่แล้วค่อยเงียบหน่อย (โป่งก็ขำ มิวยิ้มๆเกาหัว) แล้ว
ครูเป็ดชมคู่แพงนัท ว่า : เก่งจังพะแพงคู่พี่นัท  /  แพง : มันแน่นอนคะ  /  ครูเป็ด : มิวคู่ลูกโป่งก็เก่ง
แพงแซว : อินเน่อร์คะ คู่นี้เขามีอินเน่อร์  /  โป่งแก้ : ไม่ใช่แระ  (มิวไม่มีอะไรจะแก้ ซ้อมท่ากันต่อ)

เลิกคลาสแด๊นส์ แวะที่โต๊ะอาหาร พอโป่งจะไปอาบน้ำ  มิวชม : ลูกโป่งเต้นรำได้ย้วยมาก  /  โป่ง :
: อะไรคือย้วย  /  มิว : สวยๆ  เต้นแล้วแบบว่าทำให้คนเต้นด้วย ซื้ด!เลย55  /  โป่งขำ : อะไรคือซื้ด
แพงก็นั่งฟังอยู่ด้วย ได้ยินมิวเพื่อนซี้ที่เก็บอาการไม่อยู่พูดไรไป  จนแพงหมั่นไส้ : แหม ไอ้มิว โธ่ว


-----------------------------------------------------------------------------

58.
วีค12วันอังคารที่โต๊ะอาหาร โป่งนั่งทานมื้อเช้าอยู่กับเพื่อนๆ มิวมาถึงทีหลัง เห็นโป่งกินเกี้ยวกุ้งอยู่
มิวบอก : ลูกโป่งทำ(เกี๊ยว)ให้อันนึงสิ  /  โป่ง : ขอกินของเราก่อนได้ป่ะ  /  มิว : ล้อเล่น ไม่เป็นไร 
(แล้วมิวก็เปลี่ยนใจบอก : โป่งรีบกินให้เสร็จ จะได้ทำให้มิว55)  พอโป่งกินเสร็จแต่ยังนั่งอยู่ สักพัก
มิวอ้อน : ทำให้หน่อยดิ เกี๊ยวกุ้ง  /  โป่ง : เอาหรอ  /  มิว : ล้อเล่น ไม่เป็นไร  /  โป่ง : จะเอา ไม่เอา
มิว : ทำให้ก็เอา ไม่ทำให้ก็ไม่เอา  /  โป่ง : อะไรนะ  /  มิว : ทำให้ก็กิน  /  โป่ง : แล้วจะกินมั้ยหล่ะ
มิว : กิน  /  โป่ง : เอ่อก็แค่นั้นแหล่ะ  (สักครู่โป่งก็ลุกไปทำให้  แพง ปองก็อยู่ทำไมไม่วานนะ อิอิ)

พอมาถึงมื้อเที่ยงหลังทานเสร็จ  มิวล้างจานอยู่  โป่งมายืนกินและคุยกับมิว  โป่งบอก : เสื้อหลวมดี
จริงๆ รู้สึกสบาย  /  มิว : เอ่อ เสื้อดูหลวมมากป่องเลย ดูเป็นคนแบบว่า...  /  โป่ง : ดูผอม หุ่นดีสลิม
มิว : กลายเป็นคนไม่มีนมเลย  /  โป่ง : อุบาท ก็ไม่มีไง  /  มิวยิ้ม : ล้อเล่น มิวรู้เองอ่ะ ว่ามีหรือไม่มี
คลาสแอ๊คติ้งครูนนท์ ให้ตีความหมายเพลง  พอถึงมิว เพลงเพียงพอ  มิวยิ้มๆ พูดว่า : ก็เพียงพอแล้ว
ผู้หญิงคนนี้เพียงพอแล้วสำหรับเรา ไม่อยากจะไปหาใครแล้ว แค่นี้ก็สุขใจทุกวัน ฉันมีเธอก็เพียงพอ
ครูนนท์ : อันนี้มิวนึกถึงตัวเองหรือตัวละคร  /  มิว : แต่เวลาขึ้นร้อง(ในคอน)ผมคงนึกถึงตัวเองกับ
คนดู  /  ครูนนท์ : คือมีใครสักคนอยู่ในนั้น ที่เพียงพอแล้ว  /  มิว : คือมองใครก็เพียงพอ ให้ทั้งฮอล
โป่งนั่งข้างมิว บอก : เยอะนะนั่นอ่ะ  /  มิวพูดเสียงหวาน : แล้วจะเอาใครหล่ะจ๊ะ  (โป่งขำ มิวโห่ว)

ในคลาส ครูนนท์ให้ทีละคนร้องเพลงตัวเอง ระหว่างที่นั่งรออยู่  โป่งบ่นง่วง ว่าเมื่อยตัว  มิวนั่งข้างๆ
เลยเอามือไปนวดๆเบาๆที่ต้นแขนให้  โป่งสะดุ้ง  มิวบอก : ทำไมต้องตกใจมิวด้วย มิวรุนแรงขนาด
นั้นเลย  /  แล้วหันมองกันสายตายิ้มๆ  มิวจี๋เอวโป่งหยอกกันขำๆ  (ช็อตสั้นๆแต่น่ารัก มีรูปประกอบ)

[นกจ๊ะ]

59.
วีค12วันอังคาร ส่งครูนนท์กลับเสร็จ ระหว่างทางเดินไปห้องอาหาร  โป่งบอกมิว : ตอนเต้นคู่มิว
เราไม่กล้ามองหน้าเลย  มิวมองเราได้ แต่เรามองกลับไม่ได้  /  มิวโอบบ่าโป่ง  บอก : มองหน้ามิว
บ้างดิ  /  โป่งขำ : เราไม่กล้ามอง  /  มิว : ทำไมอ่ะ หน้ามิวตลกขนาดนั้นเลยหรอ  /  โป่ง : ไม่ใช่
มันเขิลอ่ะเพื่อนกัน  ท่ามันสปาเก้  (โป่งเดินมาตักอาหาร)  มิว : กำลังจะบอกลูกโป่งเลยว่า มองมา
สักนิดนึงก็ได้นะ  /  โป่ง : เดี๋ยวๆ คราวหลังมอง  (แพงก็ตักอาหารอยู่)  โป่ง : ไม่ เรามองมิวไม่ได้
เดี๋ยวมิวตื่นเต้น  /  มิว : แค่นี้มิวก็ตื่นเต้นจะตายอยู่แล้วลูกโป่ง  (โป่งขำ)  มิวเดินมาใกล้โป่ง  บอก :
: พอลูกโป่งเข้ามาใกล้มิว  (ใจ)มิวก็ ตุ้บๆ ตุ๊บๆ  /  โป่งหัวเราะ : จริงป่ะ  เราอยากจะพูดอะไรอย่าง

มิว : อยากจะพูดอะไร  /  โป่ง : ไม่บอก ปล่อยให้งง  /  มิว : เมื่อไหร่จะบอกเรื่อง รรร เดี๋ยวมิวจะ
ทนไม่ไหวแล้วนะ  /  แพงได้ยินถาม : อะไรนะ  /  โป่งบอก : รรร  /  แพงว่า : ได้ยินเป็นมอ. ก็งง
(แล้วมิวกับแพงก็ร้องเพลงว่า”อยากเก็บเธอเอาไว้ทั้งสอง มอ.” แซวโป่ง)  มิวพูดแก้ว่า : สรุป มั่ว
(โป่งอยากเก็บเอาไว้) มอ. เดียวครับ  /  แพง : หมายถึงว่า  ม.สถาบันอ่ะม.เดียว  มอ.ชื่ออ่ะสองมอ.
มิว : (มอ.ชื่อ) คนละคณะ  /  แพงเบรคมิว : แกพอเห้อะ  /  มิวขำบอก : ผมเด็กหนุ่มวิศวะนะครับ


คืนวันอังคารที่โต๊ะอาหาร  5คนสุดท้ายนั่งคุยกันอยู่  คุยถึงเรื่องเด็ก  โป่งบอก : ปกติเราไม่ชอบเด็ก
แต่มีเด็กคนนึงที่เราชอบคนเดียวเอง แบบน่ารักมาก  /  มิว : เชื่อป่ะเดี๋ยวเจอน้องมิว  โป่งก็ต้องชอบ
แบบมันน่ารักมาก  /  โป่ง : หรอ เราไม่ชอบเด็กเลยอ่ะ แต่มีเด็กแถวบ้านคนนึงที่ชอบ ชื่อน้องแทน 
มิวได้ที ถามว่า : ไม่ชอบเด็กหรอ  (แล้วก็จับผมจัดให้เป็นทรงแหลมๆตั้งๆแบบเจอาร์วอยสมัยเด็ก)
มิวปล่อยมุขจีบสาว : โป่ง แต่มิวก็เด็กนะ ไม่ชอบมิวหรอ หาโป่ง  /  โป่ง : ต้องการอะไร  (แล้วมิวก็
จับผมจัดให้เป็นทรงแหลมๆตั้งๆแบบเด็กๆอีก)  มิวขำตัวเองถามย้ำ : ไม่ชอบมิวหรอคับ  /  โป่งขำ :
: ต้องการอะไรจากเรา  /  มิว : ไม่ชอบมิวหรอคับโป่ง  /  โป่ง : ก็ชอบไงเป็นเพื่อนกัน  /  มิว : โหว่ .


-----------------------------------------------------------------------------

60.
วีค12วันพุธโป่งทานมังฯ  มื้อเช้ามิวทำไข่ตุ๋นให้โป่ง กินด้วยกัน  โป่ง : ทำไมไม่คิดให้ได้ตั้งนานแล้วเนี่ย
มิว : ขี้เกียจทำ  /  โป่งว่า : ไม่มีไรจะมอบ  /  มิว : ทำให้กินแล้วก็บ่น  /  โป่งยิ้ม : ขอบคุณคะ  อร่อยมาก
โป่งทัก : มิวเป็นอะไรทำไมหน้าแดงมากขนาดนี้ อาทิตย์นี้มันแดงผิดปกติเลยนะ  /  แพงแซว : ไม่พี่โป่ง
มิวมีความสุขเยอะ  /  มิว : ทำไม มีความสุขเรื่องไร  /  แพงยิ้ม : ไม่รู้สิ  /  มิว : เรื่องความรักหรอจ๊ะ ที่มิว
รักกับแพงอ่ะนะ  /  แพง : หรอ มิวรักกับแพงจริงหรอ  /  มิว : มิวรักกับใครอ่ะ  /  แพง : มิวอย่าดีแต่พูดสิ
(โป่งฟัง)  มิว : ใช่ อาทิตย์นี้มิวมีความสุข ทำไมอ่ะ  /  แพง : ก็ไม่ได้ว่าอะไร ก็มิวมีความสุข เลยหน้าแดง


คลาสแด๊นส์ ลงบล็อกกิ้งทำเพลงธีม จนเกือบเสร็จก็เลิกคลาส  วันพุธทุกคนขึ้นไปพบหมอ ระหว่างนั่งรอ
โป่งบอกว่า : มิวอ่ะ ตอนทำท่าเนี่ย เกาะเอวเราไว้ดีๆหน่อยดิ เราจะหลุดจากมือมิวอยู่แล้ว  /  มิว : ไม่หลุด
รับประกัน  /  โป่ง : ไม่เชื่ออ่ะ  /  มิว : อ่ะ เดี๋ยวทีหลังเกาะแบบ เอามาแนบชิด...ถ้าเกิดโป่งอยากให้ มิวจับ
โป่งเข้ามา  มิวก็จะจับโป่งเข้ามา  ทำอย่างงั้นก็ได้  มิวชอบอยู่แล้ว!  (มิวพูดยิ้มๆ  /  โป่งทำเสียงไม่ชอบใจ)
มิวยิ้มขำที่ พอจะจับเข้ามาชิด โป่งก็ไม่ชอบ  /  มิวบอก : อ้าว อารายว่ะ  อ่ะๆ โอเคๆ  เดี๋ยวพรุ่งนี้ ปรับปรุง
โป่ง : เกาะแบบตอนนี้มันก็ยังโอเคอยู่ แต่พอจิตนาการถ้าเราใส่ส้นสูง ถ้ามิวเกาะแค่นั้น มันต้องไม่อยู่แน่ๆ
มิว : โอเค เดี๋ยวมิวจะรัดแบบงูสวัสเลย  (เพื่อนๆก็ขำ)  มิว : รัดโป่งแบบฟรึ่บ ให้คนเขากรี้ดกันทั้งฮอลเลย.


มื้อเย็นวันพุธ  แพงมาตักอาหารและยืนคุยอยู่กับ มิวซึ่งกำลังล้างจานค้างจากมื้อเที่ยง   ปองมายืนดูอาหาร
บ่นน่ากินมาก  แพงชวน  ปองบอก : พี่กินมังฯวันนี้อ่ะ (กินกับลูกโป่ง)  /  มิวถามปอง : เอาไข่มั้ยพี่ เดี๋ยว
ทำให้  /  ปอง : ทำให้ลูกโป่งดีกว่า  /  แพง : ใช่ อินเน่อร์ โป่งเขารอให้มิวทำ  (มิวหันมอง2สาว แล้วยิ้มๆ
รู้ว่าโดนแซว ก็ล้างจานต่อ)  ปอง : ก็โป่งเขากินเนื้อไม่ได้วันนี้  /  มิว : อ้าวแล้วพี่ปองอ่ะ  /  แพง : พี่ปอง
ก็แค่ไม่กินเนื้อสัตว์เฉยๆ แต่กินกลิ่นได้  /  สักพักปองบอก : มิวจะทำไข่ตุ๋นให้โป่ง  มิวใช้น้ำซุปนี้ทำ ต้อง
อร่อยแน่  /  มิว : ไม่เป็นไร ถ้าโป่งเขาไม่เอา  มิวก็ไม่ทำ  /  ปอง : พี่ว่าเขาเอา  /  มิว : งั้นมิวก็ทำ  (พอโป่ง
มาก็นั่งกินแต่ขนม  มิวอดถามไม่ได้ว่าไม่กินข้าวหรอ  แล้วมิวก็น่ารักมากหยุดกินแปบ ลุกไปทำไข่ตุ๋นให้)

[นกจ๊ะ]

64.  “ ฮิปโป  ( แรคคูน ) ”

วีค9เพลงเชียร์คืนวันศุกร์ มิวโป่ง ต้อลนัท และตี๋ อยู่หาไรกินกันที่โต๊ะอาหาร  โป่งยืนๆอยู่  มิวก็วิ่งมา
แกล้งเอาก้นชนก้นโป่ง  /  โป่ง : รุนแรงมากนะ  /  มิว : อ้าวได้ข่าวว่าชอบรุนแรงนิ
โป่ง : ก็ไม่ต้องเอาใจขนาดนั้นก็ได้  /  มิวขำ บอก : เอาใหม่ แกล้งฮิปโป  (ทำท่าวิ่งจะไปชนก้นโป่ง)
มิวแหย่ : ต่อไปนี้เราจะเรียกลูกโป่งว่าฮิปโป  /  โป่ง : ไอ้แรคคูน  ตอนมิววิ่งมีหางอันใหญ่ๆออกมา
มิว : นี่คือจินตนาการภาพเลยใช่ป่ะ … ฮิปโปเกรย์  /  โป่ง : เฮ่อ บอกสายพันธุ์จริงๆ ออกมาก็ได้นะ
มิว : ก็ลูกโป่งเป็นฮิปโปเกรย์ไง ฮิปโปเป็นเกย์55  /  โป่ง : อุบาทว์มาก เพ้อเจ้อจริง
โป่ง : แรคคูนระวังให้ดี เคยโดนฮิปโปกระโดดทับป่าว  /  มิวยิ้มท้าเหมือนอยากโดน  พูดว่า : ไม่เคย


รันทรูวีค9เพลงเชียร์วันเสาร์ โป่ง มิว ต้อล นั่งคุยกัน  /  โป่งบอก : เราชอบกางเกงตัวที่ใส่นี้ ทรงสวย
มิวก้มดูบอกไหน มิวพูดว่า : แต่มิวชอบตัวเมื่อวานที่โป่งใส่ สวย  /  ต้อล : ต้อลชอบทุกตัวที่โป่งใส่
โป่ง : แล้วไม่ชอบตัวหรอต้อล  /  มิวแกล้งตอบแทนต้อล : ชอบแต่กางเกง55 ตัวมันฮิปโปไปหน่อย
โป่ง : ระวังเผลออย่ามาชอบฮิปโปนะระวังเผลอจะมาชอบ  /  มิวยิ้ม : ฮิปโปเกรย์ ฮิปโปหว่านเสน่ห์


เช้าวันอาทิตย์ก่อนไปลงประชามติ ครูปุ้ม โป่ง ทานมื้อเช้า มีนัท มิว มานั่งคุยด้วย นัทถามมิวว่าทำไม
เรียกลูกโป่งว่าฮิปโป  มิวขำเรียกลูกโป่งฮิปโปเกรย์  /  โป่งบอก : จริงๆจะว่าเป็นตัวอื่นอีกตัวไงพี่นัท
มิว : ป่าวแหม บอกว่าฮิปโปจริงๆ ก็หน้าลูกโป่งเหมือนอ่ะ พี่นัทลองดูดีๆ 555  /  นัท : ไม่เหมือนอ่ะ
โป่งนั่งฟังเงียบไม่พูด  มิวมองโป่งเลยเลิกแหย่ : น่ารัก น่ารักครับ น่ารัก  /  โป่งร้องเฮ้อ!กับความรรร


วีค10คาราโอเกะวันอังคาร ระหว่างทานมื้อเย็นพร้อมกับครูว้อยซ์  โป่งชิมผักของมิวที่มิวชวนให้ลอง
ต้อล : ทำไมโป่งทำหน้าแปลกๆ  /  มิวว่า : ไม่ใช่ผักขม คือหญ้า!  (ครูแซวต้องกินหญ้ากันแล้วหรอ)
มิวบอก : ลูกโป่งครับ เขาชอบกินหญ้า  /  ครูๆหัวเราะ โป่งเงียบจ้องมิว  /  มิว : ล้อเล่น ฮิปโป เขาไม่
กินหญ้าหรอก55  /  โป่ง : เราเป็นตัวไรกันแน่ช่วยชี้ชัดๆ  /  มิว : แมมมอส55 ขนเยอะไง เห็นบอกว่า
ขนเยอะไม่ใช่หรอ...ดวงตาเธอดุจแมมมอส   /  โป่ง : เดี๋ยวโดนตัดหางหรอก(แรคคูน)


วีค11เพลงแด๊นส์ เช้าวันศุกร์ห้องโซฟาแดง ครูปุ้มมานั่งคุยด้วย  มิวถาม : ครูปุ้มว่าลูกโป่งน่าเหมือน
ฮิปโปมั้ยครับ55  /  นัท : มิวนี่ก็ชอบแหย่เล่นจริง  /  โป่ง : ช่วยชี้ชัดๆซิตรงไหน วาดหน้าฮิปโปมาดู
มิว : ตรงจมูก55 จมูกเหมือนฮิปโป  /  นัท : ฮิปโปมันจมูกใหญ่ๆไม่ใช่หรอ  (ทุกคนขำที่มิวอำโป่ง)
มิวกลัวโป่งเหวี่ยง รีบบอก : ล้อเล่น  /  โป่ง : มันไม่ใช่ฮิปโปแล้ว บอกฮิปโปตัวสีเทา  /  มิว : ล้อเล่น
ฮิปโปตัวสีน้ำตาล เพราะลูกโป่งก็ตัวสีน้ำตาล...เข้ม55  /  โป่งค้อน : ไอ้แรคคูน  /  มิว : ล้อเล่น แหม
นัททนไม่ไหว : กัดกันมากเดี๋ยวก็กลายเป็นคู่กัดอีกคู่หรอก  มิวเข้าใจความหมายของคำว่าคู่กัดใช่ป่ะ
(มิวได้แต่ยิ้มกับความหมายของคำว่าคู่กัดที่นัทแซว)  แคท : แหย่กันไป แหย่กันมา  /  นัท : เดี๋ยวมัน
เกิดความรู้สึกข้างใน  /  โป่งรีบเบี่ยงว่า : เหมือนพี่นัทกับ.../  นัท : ไม่ใช่แระ  (ประเด็นก็ถูกเบี่ยงไป)   




-----------------------------------------------------------------------------



65.  “ จุ๊บจุ๊บ ”

-วีค8เทเลซอง เช้าวันศุกร์ห้องว้อยส์ ครูปุ้มมาคุยกับเด็กเรื่องสัตว์เลี้ยง โป่งมีพูดถึงหนู (มิวนั่งใกล้ๆโป่ง)
โป่งเล่าให้ครูและเพื่อนฟังว่าที่บ้านเลี้ยงหนูแฮมเตอร์แคระ แล้วมิวก็ชวนโป่งคุยว่าเลี้ยงหนูพันธ์เดียวกัน


-วีค10วันพฤหัส นั่งคุยกันที่โต๊ะอาหาร  โป่งหยิบขวดซอสแม๊กกี้ : นี่มิว จุ๊บตัวเท่านี้เลย  /  มิว : ของมิว
ใหญ่กว่านี้อีกนะ  /  โป่ง : เราไม่เชื่อ ของเราอ้วนกว่า  เราไม่ได้อยู่กับมันนานแล้ว แต่ไม่รู้ว่าแม่จะดูแล
มันอ้วนป่าว  /  มิว : ถ้าออกไปแล้วแม่ทำตายอ่ะ  /  โป่ง : ไม่ตายหรอกจุ๊บแข็งแรง  /  มิว : ก็แบบหลุด
ออกไปเจอแมวฟรึ่บ  /  โป่งสวน : เลี้ยงในบ้าน  /  มิว : อ่ะงั้นโดนแม่เหยียบ  /  โป่งทวน : แม่เหยียบ!


-หลังดูเทปคอนเสริตวีค11 คืนวันอาทิตย์ที่โต๊ะอาหาร โป่งมิวแพงนั่งเขียนไดอารี่ โป่งวาดรูปจุ๊บกับปอม
โป่งยกโชว์ให้มิวดู : นี่วาดรูปจุ๊บกับปอม  /  มิวยิ้มจ้องแต่หน้าโป่ง บอก : หรอ  /  โป่งยิ้มชี้ว่า : ดูอันนี้นี่
มิวขำ : อ้าวหรอ  /  โป่ง : น่ารักมั้ย  /  มิว : เป็นอย่างวาดเลยหรอ หนูบ้านเธออ่ะ  /  โป่ง : เอ่อ
มิวแกล้งชี้รูปปอม : เนี่ยนะหนู   /  โป่ง : นี่มันหมา  หนูนี่ขนตายาวด้วยปัดมาสคาร่า  /  มิวชี้ : แล้วนี่มัน
หมัดหรือเห็บหนูเนี่ย  (โป่งกะมิวหัวเราะขำ)  /  โป่งบอก : เราถ่ายรูปจุ๊บไว้เต็มเลย  แต่เราไม่เคยอัดออก
มาเลย เสียดายน่าจะอัดแล้วเอารูปจุ๊บเข้ามาด้วย  รูปปอมมีอยู่เอาเข้ามา  แต่รูปจุ๊บไม่มีรูปจุ๊บเลย

โป่งถาม : แพงอยากกลับไปฟัดลูลู่ป่าว  /  แพง : อยาก  /  โป่ง : พี่แบบอยากมาก กลับไปฟัดปอมกะจุ๊บ
โป่ง : มันจะงงมั้ยแพง มันจะรู้สึกยังไงตอนเจอหน้าเรา  /  แพง : มันคงคิดถึง แพงว่าลูลู่มันคิดว่าแพงตาย
แล้วแน่เลย ก็ไม่เห็นเราตั้ง2-3เดือน  /  โป่งขำ : จริงหรอ  พี่อยากรู้ว่าจุ๊บมันจะทำอย่างไงถ้าเห็นเรามันจะ
ดีใจมั้ย เพราะว่ามันเป็นหนู ถ้าเป็นหมามันก็คงทำท่าดีใจมาก   /  แพง : ดีใจสิ หนูมันก็คงจะจำได้แหล่ะ 
โป่งหยิบซาลาเปาอันเล็ก : ตอนแรกซื้อมาจุ๊บตัวแค่นี้  ตอนนี้ตัวอ้วนเท่าซาลาเปากระต่าย  /  แพง : ใหญ่




-----------------------------------------------------------------------------



66.  “ คอนแทคเลนส์ ”
 
- วีค9เพลงเชียร์ เช้าวันจันทร์ที่โต๊ะอาหาร  โป่ง มิว นัท ต้อล ทานอาหารเช้า และนั่งเขียนไดอารี่ไปด้วย
มิวมองโป่ง : วันนี้ไม่ได้ใส่คอนแทคเลนส์หรอ หรือใส่แบบธรรมดา  /  โป่ง : ใส่คอนแทคเลนส์ใสๆ
มิว : อย่างคอนแทคเลนส์สีมันกี่เดือน ลูกโป่งใส่อาทิตย์นึงกี่วัน  /  โป่ง : เดือนเดียว ใส่อาทิตย์ละ2ครั้ง
มิว : ก็ใส่เดือนนึงแค่8ครั้ง แล้วทำไมไม่ใส่ทุกวันอ่ะ มิวว่ามันสวยมากเลยคอนแทคเลนส์สีเทาของโป่ง
ชอบมาก ออกไปจะซื้อใส่  /  โป่ง : เราว่าผู้ชายไม่เข้ากับคอนแทคเลนส์สี  ลองดูก็ได้  /  มิว : ใส่เล่นๆ
ต้อล : ใส่แล้วจะดูตาเศร้าไปเลย  /  มิว : สีเทานะ แล้วสีเขียวอ่ะ  /  โป่ง : สีเขียวสวยมากถ้าเป็นยี่ห้อนี้
มิว : หรอ งั้นว่างป่ะเนี่ย  (แล้วครูปุ้มก็เข้ามาพอดี  มิวถามค้างว่าโป่งว่างป่ะ? คงจะชวนโป่งไปซื้อแน่ๆ)


- วีค10คาราโอเกะ วันอังคารระหว่างทานมื้อกลางวัน  มิวนั่งข้างโป่ง มิวมองตาโป่ง  ถาม : มองเห็นป่ะ
ทำไมไม่ใส่คอนแทคเลนส์คู่นั้นอ่ะ  /  โป่งเหวี่ยง : ทำไมอ่ะ  /  มิว : สวยดี  มิวขอโทษ ทีหลังจะไม่ยุ่ง
แล้วครับ  /  โป่ง : งอนไปก่อนนะเดี๋ยวเราง้อ เราไม่ว่าง(กินอยู่)ตอนนี้  /  มิวขำ : โอเค 


-วีค10วันอังคารคลาสว้อยซ์ ให้แยกย้ายฝึกร้องเพลงโจทย์กับครูว้อยซ์  ที่โซฟาห้องเปียโน  มิวกับโป่ง
เสร็จก่อน ก็มานั่งคุยกัน  มิวยิ้มเกากีต้าร์คลอจ้องมองโป่งที่นั่งอยู่  โป่งมองกลับก็ถามมิวว่ามีอะไรหรอ
มิว : บอกให้ใส่คอนแทคเลนส์คู่นั้นไม่เชื่อ  /  โป่ง : ดีแล้วจะได้ไม่ต้องมองรา 
มิว : ไม่ชอบให้มองใช่ป่ะ  /   โป่ง : ไม่ชอบให้มอง จะได้มองเราน้อยๆหน่อย
มิวเลยหันหน้าไม่มอง พยักหน้ารับเซ็งๆ  /  โป่งหัวเราะง้อ : 55 หางตกแล้วอ่า โอ้โหยยย โอ้โหยยย 55 
มิวก็ขำ บอก : ชอบสีมันสวยดีอ่ะ แล้วโป่งใส่ก็สวยดี ใส่แล้วสวยขึ้นจริงๆนะ


-วีค10คาราโอเกะวันพฤหัส โป่งทานมื้อเช้า มี มิว ต้อล นั่งคุยด้วย  มิว : บอกแม่โป่งซื้อคอนแทคสีเทา
มาฝากอันนึง  /  โป่ง : สายไปแล้วอ่ะ รีเควสไปตั้งนานแล้ว  /  มิว : ไม่มีบอกอ่ะ  /  ต้อล : แต่ใส่แล้ว
มันจะทำให้ดูหน้าตาเศร้า   /  โป่ง : หรอเราไม่เห็นมันจะดูเศร้าเลย  /  มิว : ก็ลูกโป่งดูดุอ่ะ  (โป้งค้อน)
มิว : 55อะไรจ๊ะ จริงๆ ลูกโป่งหน้าดูดุๆหน่อยไง ใส่แล้วมันดูแบบว่าไม่จ๋อย แต่มิวก็ว่ามันไม่เศร้านะ
จริงๆอยากใส่สีน้ำเงิน แต่ว่าเห็นโป่งใส่สีเทาแล้วชอบมาก   /  โป่ง : มันต้องแล้วแต่ยี่ห้อไม่เหมือนกัน
มิว : งั้นออกไปข้างนอก มิวฝากซื้อหน่อยนะ ซื้อให้มิวหน่อยนะ  /  โป่ง : ได้


-วีค12วันอังคารที่โต๊ะอาหาร  โป่งนั่งทานมื้อเช้าอยู่กับเพื่อนๆ  มิวมาถึงทีหลัง  โป่งทักว่า : มิวถอด
คอนแทคป่ะเนี่ย   /  มิวรีบพูด : ถอดเมื่อเช้า เมื่อคืนลืม  มิวบอกพี่นัทแล้วว่าลืม เมื่อคืนว่าจะไปถอด
แล้วแหล่ะ แล้วก็เจอด่านซะก่อน  /  โป่ง : ชอบมีข้ออ้าง  /  มิว : แต่เมื่อเช้าตื่นมา  มิวก็ถอดเลย แล้ว
ก็แช่(น้ำยาล้าง)ไว้แปบนึง  /  โป่ง : มันไม่มีประโยชน์หรอกอย่างงั้น  /  มิว : ป่าว  มิวกะถอดทุกวัน
แล้วจริงๆ  (เสียงนัทขำมิว แก้ตัวกับโป่งเพราะกำลังโดนเหวี่ยง เรื่องไม่ยอมถอดคอนแทคก่อนนอน) 
โป่ง : ต้องถอดตอนกลางคืนดิ บ้าหรอถอดตอนเช้า  /  นัทเสริม : ใช่  /  มิว : ก็ใช่ไง  (คุณชายโดนดุ)




-----------------------------------------------------------------------------



67.  “ STILL ”

วันอาทิตย์ระหว่างเดินทางไปลงประชามติ ต้อลเพิ่งตามมาที่หลังเตรียมจะไปลงฯ  มิว แพง นัท โป่ง
นั่งคุยกันอยู่ในรถ  มิวเล่า : เมื่อวานพี่ที่ทำผมเขาบอกว่า  มิวใส่สายสิญจน์อะไร ขอพี่ซักเส้นได้ไหม
รู้สึกว่าออกไปยืนปากเหวบ่อยมาก แต่ไม่เคยออกไปเลย ใส่สายสิญจน์อะไรอยู่เนี่ย  มิวก็เลยบอกอ๋อ
สายสิญจน์ลูกโป่ง!  (โป่งขำเพราะโป่งผูกให้เล่นๆมิวก็ยังไม่ยอมแกะออก)  โป่ง : ไม่ใช่สายสิญจน์
แพง : ของพี่โป่งจริงๆหรอ  /   มิวเลยเล่าให้นัทกะแพงฟังว่า : มันเป็นด้ายจากเสื้อ โป่งดึงมามัดเล่น
นัท : ศักดิ์สิทธิ์เลย  /  มิว : จากวัดบ้านโป่ง  /  โป่ง : เหมือนนะ  /  มิวทิ้งท้าย : ก็จะใส่มันจบขาดอ่ะ


วีค10คาราโอเกะวันพฤหัส ช่วงเช้าว่างซ้อมที่ห้องแด๊นส์  โป่งเห็นด้ายที่ผูกข้อมือมิวยังอยู่ดี โป่งถาม
: อันนี้มันแน่นมากขนาดนี้เลยหรอสายสิญจน์ที่เราได้มอบให้  /  มิว : มันอาจเป็นสายสิญจน์นำโชค


เสาร์เช้าก่อนไปคอนวีค10คาราโอเกะ โป่งอยู่ที่โต๊ะอาหาร มิวแต่งตัวเสร็จมาพร้อมกับที่รัดข้อมือv8
โป่งขอดูที่รัดข้อมือv8  มิวเดินมายืนใกล้โป่ง  โป่งชมน่ารักดี  มิวทำท่าจะถอดบอกให้โป่งเอาไปใส่ 
โป่ง : ทำไมมีเราคนเดียวไม่ได้ที่รัดข้อมือ  (มิวเอานมมาดื่มแล้วนั่งคุยกับโป่ง)  มิวบอก : ข้างในที่รัด
ข้อมือ  (มิวดึงที่รัดข้อมือเปิดดูข้างใน)  มิวยิ้ม : ข้างในเป็นสายสิจญน์วัดบ้านโป่ง  /  โป่ง : ขลังเนอะ
มิว : ขลังอ่ะ ถ้าครั้งนี้ได้อยู่อีกรอดกลับมาด้วย  โป่งไม่ต้องร้องเพลงแล้ว  /  โป่งขำ : มันไม่เกี่ยวแล้ว
มิวบอก : เธอไปอยู่วัด คอยเสกสายสิญจน์อย่างเดียว!


วีค11เพลงแด๊นส์วันศุกร์ คลาสแอ๊คติ้งครูรักให้เล่นละครเป็นคนบ้า ระหว่างนั่งรอคู่แพงนัทมาแสดง
มิวนั่งข้างโป่ง โป่งมองด้ายที่ยังอยู่ข้อมือมิว : ด้ายอันนี้มันม้วนเป็นปมกลมๆ เหมือนสายสิญจน์มาก
มิว : มันไม่ขาด  /  โป่ง : ตัดเลย ตัดเยื่อขาดใย  /  มิว : อะไรนะ  /  โป่ง : ตัดเยื่อขาดใย  /  มิวจับด้าย
บอก : ถ้าอยู่ถึงวีคสุดท้าย แล้วมันยังไม่ขาดเนี่ย มิวจะเก็บมันไว้จนตาย!เลย  /  โป่งบอก : อู้หู เว่อร์!
มิวย้ำ : จริงๆ  /  ต้อลถาม  : คืออะไร  /  มิว : ตอนนั้นโป่งมาแกะแบบดึงออก มิวก็ปล่อย ขาดก็หลุด
มันก็ไม่หลุด มันผูกกันใหม่ ถ้าหลุดก็หลุด  /  ต้อลว่า : ขาดเธอเหมือนขาดใจ  /  มิว : ใส่ไปร้องเพลง

(ด้ายบางๆทำให้ขาดแค่ดึงก็หลุดแต่ไม่ยอมแกะทิ้ง  ก็ไม่เพราะรักคงไม่ทำแบบนี้เลือกเก็บเศษด้ายไว้)

[นกจ๊ะ]

68.  บทส่งท้าย  จบรีรัน

วีค12เช้าวันเสาร์ที่โต๊ะอาหาร  ทุกคนนั่งคอยเวลาที่ครูปุ้มมา จะได้เดินทางไปคอนฯรอบชิง  ระหว่างรออยู่

ถึงจะมีปองนั่งคั่นโป่ง ก็ไม่เป็นอุปสรรคสำหรับมิว  ภาพที่เห็นมิวจะจับพุงโป่ง  โป่งโวยวาย : ไม่ได้ มิวอ่ะ

มิวจับมือโป่งไว้ไม่ให้ขัดขืน  บอก : อยู่เฉยๆก่อน  (แล้วใช้อีกมือไปจับ)  โป่ง : ไม่เอา ไม่  /  มิวจับจนได้ก็

บอก : อ๋อ นี่ไวเรส  /  โป่ง : ใช่สิ พุงที่ไหน  /  มิวถามถึงตัวย่อที่รู้กัน2คน ว่า : จำตัว d ได้ป่าว  /  โป่ง : ได้

มิวบอก : วันนี้ห้ามใครแย่งมิว นั่งกับลูกโป่ง  มิวจะฆ่าให้หมด  (โป่งหันมองมิว)  มิว : มิวจะสร้างข่าวใหม่

โป่งพูดเชิงเตือน : ขอบคุณนะ  คิดข่าวเก่าเรื่องเดิมเหอะ  /  มิวถามย้ำ : อ้าว! กลัว (ข่าวใหม่กับมิว) ป่ะหล่ะ

โป่ง : กลัว  /  มิว : มิวไม่กลัวอ่ะ  (เว้นดื่มน้ำก่อนคำนึง)  มิวยื่นหน้าไปใกล้โป่ง : เพราะว่า(ข่าว)มันจริงไง

โป่งมองหน้ามิวแบบว่าต้องการจะสื่ออะไร  /  มิวขำที่โป่งทำหน้าไม่เข้าใจ บอก : อ้าว ทำหน้างงอีก  (โป่ง

มองมิว ไม่ตอบไร)  มิวหวั่นโดนเหวี่ยง รีบลุกแล้วบอก : โป่งบอก...พอเหอะ  เดี๋ยวตาย  (สักพักครูปุ้มก็มา)