ความคิดเห็นที่ 123
รายงานแห้งวันที่29
วันนั้นอิชั้นไปถึงที่งานคอนฯเดี่ยวของคุณชาย ตอนบ่ายสองพอดีเด๊ะ สักพักทุกคนก็ทยอยมาจำไม่ค่อยได้แล้วว่าใครมั่ง พวกเราชาวหาสน์ก็เคลื่อนกำลังพลซึ่งก็ไม่พ้นข้างๆโต๊ะบุพเฟ่ต์ขนาดใหญ่555555 ปักหลักยืนกินกันตรงนั้นเลยทีเดียว
พอถึงเวลาพวกเราก็เดินเข้าคอนฯไป เดินๆหาที่นั่งก็หาไม่เจอสักทีอิชั้นกะพี่แป๋มเลยเดินขึ้นไปดูชั้นบน ก็ป๊ะกับคุณชายและครอบครัว โอ้วววว นี่พวกเราจิได้นั่งชั้นสองหรือเปล่าเนี่ย??
คุณชายมีท่าทีแปลกใจมาก เดินตรงปรี่มาหาพี่แป๋มถามไถ่อะไรไม่รู้อิชั้นหูอื้ออัตโนมัติ งงด้วยเพราะคุณชายบอกว่าชั้นนี้มีแต่ครอบครัวมิว กี๊สสสสสสสสสสสสสสส
ก็ได้อวยพรแบบไม่เบียดเสียดกับใคร พร้อมทั้งให้ของขวัญแล้วชาวหาสน์ทั้งหลายก็ทยอยกันขึ้นมาแต่ละคนมีใบหน้าที่งุนงงไม่แน่ใจ แต่ก็ดีใจที่ได้เจอคุณชาย อวยพรและให้ของขวัญกันอย่างเต็มที่
พวกเรายืนงงกันพักใหญ่ก็ปรากฏว่าที่นั่งของพวกเรามีผู้ใหญ่สองท่านครอบครองอยู่นั่นก็คือ คุณย่าและคุณอาของคุณชายนั่นเอง ฮือๆๆบ่าวมิได้ตั้งใจจิไล่ที่นะเจ้าคะ แต่บ่าวไม่รู้จิไปอยู่ที่ตรงไหนจิงๆ บ่าวขอโทษบ่าวสมควรตาย ฮือๆๆ
และแล้วพวกเราและครอบครัวของคุณชายก็ได้มองคุณชายลงมาจากชั้นสอง คุณย่านั่งยิ้มตลอด คุณอานั่งบ้างลุกบ้างเพื่อที่จะเปลี่ยนมุมกล้องที่ตั้งขาถ่ายไว้
ระหว่างคอนฯ พี่ฝนช่อโปรดเอาดอกไม้ประดิษฐ์สีม่วงมาหนึ่งดอก แล้วมาบอกให้มายด์โยนไปให้คุณชายตอนเพลงหวานๆ แต่ไม่มีใครกล้า พี่ฝนเลยจัดการซะเอง เจี๊ยกกดอกไม้ไปแปะตรงข้างเวที คุณชายไม่เห็น อ๊ากกกกกกก
สักพักทีมงานก็มาหยิบแล้วยื่นให้พ่อน้องพล พ่อน้องพลก็เอามาให้น้องพลเพื่อส่งให้คุณชายแต่น้องพลเขินไม่ยอมเอาไปให้ แต่แล้วก็มีน้องที่ใส่ชุดสีชมพูสะพายกระเป๋ามินนี่สีชมพูอายุราวๆ7ขวบเสียงดังสุดยอดตลอดคอนฯ รับดอกไม้ส่งให้คุณชาย
ทันทีที่คุณชายเห็นดอกไม้คุณชายก็ร้อง เอ๊ะ แล้วเงยขึ้นมาดูพวกเราที่อยู่บนชั้นสอง แล้วก็ดมอย่างชื่นใจไปหนึ่งทีทั้งๆที่มันไม่มีกลิ่นสักกะนิด ก๊ากกกกก แอคติ้งเลิศมั่กๆ จากนั้นคุณเค้าก็ถือดอกไม้โบกไปมาตลอดเวลาตั้งแต่กลางคอนฯยันท้ายคอนฯก็ไม่ค่อยจะวางนอกจากจำเป็นจริงๆถึงจะวางดอกไม้สีม่วงไว้ใกล้ตัว แล้วก็วางๆหยิบๆอยู่อย่างนั้นตลอดคอนฯ เป็นที่ชื่นใจของบ่าวๆยิ่งนัก
แล้วก้อตอนเล่นบิงโก 87 98 17 8 88 มากันพรึ่บอิอิ เรียกได้ว่าดูแผ่นบิงโกก็รู้ได้ทันทีว่าเป็นชาวหาสน์ทั้งๆที่รู้อยู่แหละว่าคุณชายไม่มีพูดว่า 17 แต่ก็จิเขียนว๊ะฮ่าๆๆ แต่คุณชายก็ทำให้ชื่นใจเมื่อคุณชายบอก98ดังลั่นพร้อมยิ้มกริ่ม แหมๆๆ รู้กันนะเจ้าคะ
ยังไม่พอครั้นถูกคะยั้นคะยอให้แต่งชุดนอน คุณชายก็โผล่มาให้เห็นในชุดเสื้อยืดสีขาวธรรมดาไม่บางไม่หนากับกางเกงสีเขียวซึ่งจำได้ว่าคุณชายได้มาจากคอนฯคอนฯหนึ่งซึ่งเป็นคอนฯก่อนไปปักกิ่งของนักล่าฝันทั้ง12คน เป็นคอนฯที่ตกแต่งแบบจีนทั้งงาน คอนฯนั้นคุณชายใส่กางเกงสลับกับกาต้อล ก๊ากกกกกกก เสื้อเป็นสีน้ำเงินแต่กางเกงสีเขียว ส่วนกาต้อลใส่เสื้อสีเขียวดันใส่กางเกงสีน้ำเงิน อย่างฮา
รองเท้าของคุณชายตอนแรกก็ต้องเขม่นมองแล้วถามมายด์จนแน่ใจว่ารองเท้านั่นเป็นรองเท้าที่เหมือนกันเด๊ะๆกับรองเท้าของคุณหนูเมื่อวานเพียงแต่คนละไซส์กันเท่านั้น กรี๊ดดดดดดดด ชื่นใจบ่าวยิ่งนัก
จบคอนฯพี่แป๋มก็มอบพวงมาลัยของชาวหาสน์ให้คุณชาย มีการให้ลายเซ็นและถ่ายรูปกับชาวหาสน์โด้ย จนเกิดวีรกรรมอย่างนึงนั่นก็คือ แพนแฟนเคน
แพนเค้าเอาตุ๊กตาของพี่บีไปให้คุณชายเซ็นคุณชายเซ็นเสร็จ แพนยื่นมือรับแต่คุณชายไม่ยอมปล่อยแต่กลับประกบมือสองข้างหนีบเอาตุ๊กตากะมือแพนแฟนเคนไว้เพื่อขอบคุณพวกเรา โหวววว แพนก็หึงหวงตัวสุดริด
แพน: คุณชายจับมือพี่ทำไมคะ (น้ำเสียงวิตกกังวลกลัวคนอื่นเข้าใจผิดมากกก)
คุณชายหัวเราะลั่นพร้อมกับปล่อยมือและตุ๊กตาเจ้ากรรมตัวนั้นทันทีด้วยความประหวั่นพรั่นพรึง อ่ะไม่ใช่แร่ะ ด้วยความขำแพนและขำตัวเอง
จากนั้นพวกเราก็ทราบว่าคุณชายจะไปห้องอัด อ่ะโจ๊ะ ห้องอัด กรี๊ดดดดดด รอซื้อซีดีเพลงของคุณชายนานเต็มทีแร่ะ
พวกเราจึงไปรับประทาน(อีกแร่ะ) ที่เซ็งท่านเวิน ก็ได้ร้านที่โชคร้ายสุดๆคือซิสเลอร์ พวกเรานั่งตั้งแต่ไม่ถึงหนึ่งทุ่มดีจนถึงสี่ทุ่มกินทุกอย่างที่ขวางหน้าด้วยความหิวโหยเตรียมพลังไว้กรี๊ดคุณชายตอนสี่ทุ่มครึ่ง
คุณชายและเพื่อนๆร้องเพลงคนละสามเพลง อิชั้นได้รับการมอบโชคจากทุกๆคนรวมทั้งพี่น้อง ให้เป็นคนเอาของไปให้คุณชายของที่ว่าคือเสื้อมิคกี้สุดเท่ห์สีฟ้า มีกระดุมเงินๆปักไว้เล็กๆพอน่ารัก กับถุงกระดาษแสนสวยของพี่น้องซึ่งบรรจุเสื้อผ้าของน้องวาซาไว้หนึ่งชุดพร้อมกับหมวกปลอมตัวและเป้ลายหมี หมวกปลอมตัวนั้นจะทำให้น้องวาซากลายเป็นกวาง หรือกลายเป็นหมีได้อย่างน่าอัศจรรย์
อิชั้นก็ไปยืนขอแทรกแฟนคลับตี๋ฮือๆๆ พร้อมกับยื่นของส่งสายตาให้คุณชายมารับของ แต่รอแล้วรอเล่า คุณชายก็ไม่มารับ ฮือๆๆอายอ่ะ โคตรอายเลย ทำให้สำนึกว่าอายุปูนนี้แร่ะน้า ฮือๆๆๆ หลายสายตามองมาที่อิชั้น แฟนคลับตี๋บอกว่าคุณชายคงรอให้จบเพลงทั้งสามเพลงก่อน ม่าย ม่ายเชื่อ ช้านจิกลับแร่ะ คุณชายไม่มารับของ
คุณพี่แฟนคลับตี๋ล๊อคตัวอิชั้นไว้ พร้อมปลอบโยนและให้อาหาร อ่ะม่ายช่ายแร่ะ^^" อิชั้นก็คิดอย่างคุณพี่เจ้าค่ะ ก็เลยยืนรอจิอ้าปากร้องเพลงไรก็เขิล เพราะรอบข้างอิชั้นไม่มีใครแหกโอษฐ์เลย คิดถึงที่ที่พวกเรายืนอยู่เต็มที ฮือๆๆๆช้านมาทำอารายเท่เน่
แล้วพอจบสามเพลงคุณชายก็ส่งต่อให้น้องแจ๊คแล้วเดินมาทางอิชั้นที่กวักเรียกสุดชีวิต พร้อมกับคุณพี่แฟนคลับตี๋อีกหลายชีวิต คุณชายถึงได้เดินมาทำหน้ามึนๆ อิชั้นยื่นให้พร้อมบอกว่าถุงนี้ของวาซา(ด้านในอิชั้นบังคับขู่เข็ญให้พี่น้องเขียนแล้วว่ามาจากพี่น้อง) แล้วอิชั้นก็หันหลังกลับทันควันแต่ก็ทันได้ยินคุณชายบอก พี่รปภ.ว่าให้เปิดที่กั้นให้หน่อยมิวจิไปทางนี้
เฮ้ย นี่อิชั้นทำให้คุณชายต้องมาผิดทางหรือเปล่าเนี่ย??? ช่างเหอะอยากปล่อยให้อิชั้นรอนัก (อิชั้นคิดอย่างเจ้าคิดเจ้าแค้น) ต่อไปอย่าหวังเลยว่าช้านจิให้อิรุยอีก หน้าเวทีไม่มีอีกแล้ว อิชั้นจิให้หลังเวที คอยดูดิ เชอะ
จากนั้นก็ไปเวิ่นเว่อกะคุณชายหลังเวที ก็มีการเซ็นลายเซ็นให้ของอะไรกันอีกนิดหน่อย จากนั้นพวกเราที่ไปรถไฟฟ้าก็ต้องรีบกลับเพราะว่ารถไฟฟ้ามานจิหมดแล้วเกือบเที่ยงคืนแย้วววว
พวกเราเดินออกมาพร้อมกับที่น้องๆนักล่าฝันทั้งหมดเดินมาหน้าเวที พวกเราโบกมือบ๊ายบายคุณชาย คุณชายมองเห็นก็โบกไมค์ตอบ หุๆน่ารักฟร่ะเจ้านายใครฟร่ะเนี่ย
จากนั้นก็กลับบ้านกันอย่างสบายใจที่ทำภารกิจเพื่อคุณๆเสร็จ
จบ
แก้ไขเมื่อ 06 ก.ค. 51 00:21:32
