37.
วีค10คาราโอเกะวันอังคาร จบคลาสแอ๊คติ้งรอเรียนคลาสว้อยซ์ ที่โต๊ะอาหาร มีโป่ง มิว แพง นั่งคุยกัน
อยู่ๆแพงพูดเรื่องเวลาถ้ามิวรักใครให้โป่งฟัง ซึ่งมิวก็นั่งอยู่ข้างโป่ง มิวเลยบอกโป่งว่า : มิวแคร์คนที่มิว
รักมากทุกคน เพื่อนบางคนตายแทนได้ แต่ถ้านึกถึงพ่อแม่มันก็คนละส่วนกัน คนที่มิวรัก มิวก็รักจริงๆ
แพง : มิวจะยอมให้สำหรับคนรักใช่ป่ะ / มิว : มิวจะยอมแบบมีลิมิต ยอมได้จะยอมทุกอย่าง ถ้าไม่ได้ก็
ไม่ยอม แต่ลิมิตการยอมก็จะไม่เหมือนคนอื่น / โป่งบอก : ไม่รู้ดิ พอดียังเด็กอยู่
มิวหันไปเอามือเกาที่คางโป่ง : หา! ตอนนี้อายุเท่าไหร่นะ (โป่งใช่สายตาเหล่ใส่ มิวหัวเราะเอามือออก)
โป่ง : ยังไม่ถึงขั้นแบบว่า ยังไม่รู้สึกอะไร มีความรู้สึกขนาดนั้น เพราะยังเด็กอยู่
มิวยิ้ม : ใช่ โป่งเขายังเด็กอยู่ เขาเลยชอบพวกเด็กๆ / มิวนึกได้หันบอกโป่ง ว่า : มิวไงเด็ก อายุน้อยกว่า
โป่ง : แต่เราไม่ได้ชอบมิว / มิว : ไม่ชอบหรอ อ้าวหรอ / แพง : ห๊า! จริงหรอ
มิวหันไปตื้อ ย้ำถาม : อ้าวโป่งไม่ได้ชอบมิวหรอ ลูกโป่งไม่ได้ชอบมิวหรอ (โป่งไม่ตอบ แต่ยิ้มค้อนๆ)
มิวตื้อ : หาโป่ง หา / แพง : แพงก็เข้าใจผิดนะเนี่ยว่ามิวกับพี่โป่ง... / โป่ง : นี่!คู่นี้ต้องการอะไรจากเรา
มิวจับที่แขนโป่ง ถามอีก : อ้าวโป่งไม่ได้ชอบมิวหรอ / โป่งเลยตอบว่า : ชอบ(แบบเพื่อน)
มิวจึงได้เลิกถามซ้ำ / แพง : ก็นึกว่า2คนรักกันจริงๆนะเนี่ย / มิวตัดพ้อว่า : โป่งเขาหลายใจ โป่งเขามี
หัวใจเก้าดวง / โป่ง : เก้าดวงเลยหรอ / มิวหันบอกโป่ง : มิวเลยต้องเป็นแมวเก้าชีวิต55
โป่ง : มันเอามาเกี่ยวกันได้อย่างไง / แพง : พูดถึงก็เหมาะกันดีนะ2คนนี้ / มิวแอบยิ้มบอก : แมตซ์ ๆ
คุยไปสักพัก มิวก็ : ความจริงนะบางทีถ้าสมมุติว่า มารักใครตอนอยู่ในบ้านนี้นะ มันคงแบบเป็นอะไร
ที่ลำบากใจมาก (แพงตั้งใจฟังน้ำเสียงมิวดูจริงจัง) / แพง : หรอไม่รู้ดิ (สายตาแพงมองแว่บมาทางโป่ง)
มิว : มันลำบากใจแบบ เป็นเพื่อนกันอย่างงี้มันรู้สึกดีอยู่แล้ว / โป่ง : เป็นเพื่อนที่ต้องทำงานด้วยกันไง
มิว : แต่ความรู้สึกลึกๆในใจของเรามันไม่ใช่อยากได้แค่(เพื่อน)นี้หรอก แต่อยู่อย่างงี้เราก็มีความสุขดี
แพง : มิวคิดอะไรกับใครอยู่หรือป่าว (แพงไม่เอ่ยชื่อเพื่อนญ.ที่เหลืออยู่ในบ้านตอนนี้ว่ามิวแอบชอบ)
แต่แพงก็ร้องเพลงแซวว่าพี่ก็ลืมโนรา สื่อว่ามิวลืมโนรา / โป่งที่ไม่รู้หรือทำไม่รู้ บอก : มิวกำลังคิดให้
มิว : มิวไม่ได้คิดให้ใคร ตอนนี้มันก็ต้องเป็นเพื่อนกันอยู่แล้ว แต่ยกเว้นแพง555 (มิวเปลี่ยนเรื่องให้ขำ)
-----------------------------------------------------------------------------
38
วีค10คาราโอเกะวันอังคาร มื้อเช้านี้ครูแด๊นซ์มาทานอาหารด้วย กินเสร็จ มีมิวล้างจาน โป่งจะช่วยล้าง
โป่ง : มาช่วยล้าง / มิว : ไม่เป็นไร ก็ตอนนั้นลูกโป่งล้างให้มิวไปแล้วไง เดี๋ยวคราวนี้มิวล้างให้บ้าง
แต่โป่งก็จะช่วย แล้วโป่งบอก : อยู่ที่นี่เรารียบร้อยขึ้นตั้งเยอะ / มิว : จริงป่ะ ดีแล้ว...เราเป็นผู้หญิง
โป่ง : อยู่บ้านไม่ค่อยได้ล้าง / มิว : อยู่บ้านถ้าวันไหนพี่เลี้ยงอยู่ มิวก็ไม่เคยแตะ แต่ถ้าวันไหนพี่เลี้ยง
ไม่อยู่ก็จะทำ / โป่ง : นานๆทีเราจะทำ / มิว : ถ้าไม่มีใครทำ ย่ามิวก็จะทำ ก็เลยต้องช่วยทำ
(ล้างกันไปคุยกันไป มิวก็แหย่เอาฟองน้ำมาถูโดนโป่ง) โป่งบอก : เราไม่ใช่จานนะ จะล้างเราด้วยหรอ
มิวยิ้ม : ล้างดิ ลูกโป่งจะได้สะอาดๆ...จะได้หอมๆ / โป่งขำ : หอมแล้ว / มิว : จริงดิไม่เห็นหอมเลย
(ครูจอนห์ก็เอาจานมาให้ล้าง แล้วแกล้งจี๋เอวโป่ง) มิวบอก : เดี๋ยวคอยดูผมทำให้ดู จี๋ทีเดียวสะดุ้งฮ้วก!
พอมื้อเย็นมีครูว้อยซ์มาทานอาหารด้วย เสร็จ โป่งบอกครูไม่ต้องล้างจาน โป่งเลยมาล้าง มีมิวช่วยล้าง
มิวโชว์ : นี่ใส่บ็อคเซอร์ตี๋นะเนี่ย / โป่ง : หรอ ไหน มองไม่ถนัด / มิว : เดี๋ยวจะเห็นดราก้อนบอล
โป่งหัวเราะ555ขำที่มิวพูด : เราว่าไม่ใช่หรอก / มิว : แล้วว่าเป็นไรห๊า น้องโป่งผู้ซึ่งเกือบไร้เดียงสา
พอล้างจานเสร็จ ที่โต๊ะอหารก็เหลือมิวโป่งนั่งคุยกัน มิวถาม : แล้วเมื่อไหร่โป่งจะบอกมิว เรื่องรรร
โป่งขำ : มันไม่มีไรซับซ้อนหรอกมิว / มิว : โป่งเป็นคนอย่างงี้ใช่มั้ย งั้นทีหลังมิวมีไรไม่บอกโป่ง
โป่ง : อะไร แล้วจะบอกอะไรเมื่อกี้ / มิว : ไม่รู้อ่ะ ถ้าโป่งไม่บอกมิว ทีหลังมิวจะไม่บอกจริงๆด้วย
โป่ง : เดี๋ยวเราบอกสัญญา มิวบอกมาก่อน / มิว : ไม่ต้องเลย มันหลายทีแล้วโป่งไม่บอก บอกมา!
โป่ง : ไม่มีไร / มิว : อย่างงี้ทุกที บอกเหอะบอกเร็ว / โป่ง : เดี๋ยวบอก / มิว : ทุกที บอกมาเหอะ
-----------------------------------------------------------------------------
39.
วีค10คาราโอเกะวันอังคาร คลาสครูนนท์ ให้ทุกคนบอกบุคลิกที่ตรงข้ามกับตัวเอง พอถึงโป่งต้องบอก
โป่งเหมือนบอกไม่ถูก : ตรงข้ามกับตัวเองก็คงเป็นคนเชยๆ เด็กเรียนเด็กเนิร์ส เราไม่เนริ์ส แต่เราเรียน
ครูนนท์ให้เพื่อนช่วยคิดว่าอะไรน่าจะเป็นบุคลิกตรงกันข้ามกับโป่งบ้าง / มิวตอบทันที : ความหวาน
มิวช่างสังเกตโป่ง มิวถามโป่ง : ลูกโป่งว่าตัวเองเป็นคนโรแมนติกป่ะ / โป่งยิ้มๆยอมรับว่า : ไม่ค่อย
มิว : เนอะไม่ค่อยโรแมนติก เป็นคนแบบไม่หวาน / แล้วครูนนก็ให้ออกไปแสดง บุคลิกนั้นๆทีละคน
ก็ได้ยินโป่งพูด : อะไรทำไมไม่มองเราเป็นผู้หญิงหวานบ้างหรอ / มิวบอก : ก็กำลังพยายามมองอยู่ไง
คืนวันเดียวกัน มิวแพงยังไม่อาบน้ำเข้านอน แต่มาซ้อมร้องที่ห้องว้อยซ์ และเอาคอมฯมาถ่ายรูปเล่นกัน
โป่งอาบน้ำเสร็จก็มาหามิวแพง โป่งบ่นเรื่องโดนยุงกัด / มิวบอก : อย่าไปเกามัน ทีหลังมิวเห็นโป่งเกา
เดี๋ยวเตะก้านคอเลย / โป่งก็ยังบ่น ดูขาที่โดนยุงกัด เกาจนเป็นรอย / มิว : อย่าไปเกามันดิ ลองใช้คารา
มายด์ทาดูก่อนสิ มันไม่ช่วยหรอ / โป่ง : ยังไม่ได้ลองทาเลย / มิว : ไปเอามาทาดิ เดี๋ยวไปเอามาให้ป่ะ
โป่งบ่น : เมื่อไหร่มันจะหายแดงอ่ะ เราไม่ชอบเลยอ่ะ / มิว : ก็เอามาทา มันก็ทำให้ไม่เกาไง ไม่งั้น เธอ
ก็เกาอยู่นั่นแหล่ะ / โป่งชี้ : นี่คือรอยเกาที่โดนกัดยังไม่หาย มีอันใหม่มาเกิดขึ้นอีก / มิว : ถ้าเกาเรื่อยๆ
ขาลายเลยนะ แล้วเป็นคนชอบใส่กระโปรงสั้นด้วย
แพงดูรูปอยู่ : พี่โป่งรูปนี้พี่สวยมากเลย / มิวบอก : อีกรูปก็สวย / แพงดูรูปต่อ : โห รูปนี้พี่เซ็กซี่มาก
มิว : แต่รูปนี้ทำหน้าได้แบบว่า...ฟรึ่บฟรั่บมาก / โป่ง : ฟรึ่บฟรั่บคือไร (มิวไม่ตอบลุกไปเล่นเปียโน)
มิวเล่นเปียโน แพงดูรูป โป่งตัดเล็บ โป่งถาม : ต้องตัดเล็บให้กุดเลยตอนเราหลับมันถึงจะเกาไม่ได้ใช่มั้ย
มิวตอบ : ยังไงต่อให้กุดมันก็เกาได้ แล้วยิ่งตัดยิ่งคม ที่สำคัญมันต้องทำให้ไม่เกา ก็คือทายาให้มันไม่คัน
แล้วโป่งก็ไปร้องเพลงกับมิวที่เล่นกีตาร์ให้ ร้องไม่ทันจบเดี๋ยวก็ปลี่ยน มิวก็เล่นให้ไม่มีบ่นดูยิ้มมีความสุข
(ได้เวลานอนจึงเลิก) โป่ง : เดี๋ยวเราไปทายาก่อนไม่งั้นนอนเกาขาตัวเองแน่ / มิว : ไปเอาคารามายด์ทาสิ
โป่ง : ในห้องเรามี / มิว : งั้นก็ลองทาดูเผื่อมันหายคันดีขึ้น ไม่เห็นเสียหายเลย / โป่ง : เดี๋ยวทา เดี๋ยวทา
-----------------------------------------------------------------------------
40.
วีค10วันพุธคลาสว้อยซ์ โป่งฟังคอมเม้นท์และคิดเหมือนกับครูว่ายังร้องได้ไม่ดี พอจบคลาสก็ออกมาส่ง
ครูกันเสร็จ โป่งขึ้นไปยืนบนที่สูงขอบสระ มิวแกล้งเข้าไปผลัก โป่งร้องตกใจว่า : ถ้าหล่นไปจริงทำไง
มิว : ไม่ให้หล่นแน่ๆ มิวจะปล่อยให้หล่นได้ไง / แพง : ถึงพี่โป่งจะตกนะ มิวก็กอดแน่นอยู่แล้วแหล่ะ
อยู่ๆมิวจับมือโป่ง บอก : ไม่ต้องคิดมากนะจ๊ะ เดี๋ยวเครียดที่ร้องไม่ดี (แล้วโป่งก็ไปอาบน้ำอีกก่อนนอน)
ก่อนนอนคืนนี้ โป่ง นัท ต้อล อยู่ที่ห้องว้อยซ์ สักพักมิวเข้ามา โป่งกำลังซ้อมร้องดูมีอาการเครียด มิวเห็น
มิว : อย่าเครียดสิจ๊ะ / โป่ง : ไม่ได้เครียด / มิวไปยืนใกล้ให้โป่งมอง มิวบอก : ยืนช่วยบิ้ว (โป่งหันหนี
มิวเลยออกห้องไปแปปนึงก็มาอีก พอโป่งเลิกซ้อมร้อง มิวไปหยุดยืนรอโป่งที่ประตู แล้วออกไปด้วยกัน)
มิว : พรุ่งนี้จะจ้องหน้า3เวลา จ้องโป่งรายแรก (มิวร้องปาฏิหาริย์1ท่อน) อย่าเครียดน้า / โป่ง : ไม่เครียด.
วีค10วันพุธ(ย้อนไปตอนเช้า)ทุกคนมาส่งครูแด๊นส์ แล้วเล่าเรื่องคืนที่แพงตี๋งอนกันให้ครูฟัง แซวแพงกัน
ก่อนกลับครูเป็ดแซวอีกคู่ว่า : วันหลังขอเรื่องลูกโป่งบ้าง55 / แพงชี้ที่มิวโป่ง : นี่ครู สองคนนี้คู่ใหม่คะ
มิวเข้าไปโอบไหล่โป่ง : ทำไม ทำไมอ่ะ เรารักกัน เราไม่ปิดบัง / แพงทำเสียงหมั่นไส้มิว : จ้า!จะจำไว้
ครูรี่ : โป่งไม่โดนเลย ยังไม่เคยฟังเรื่องลูกโป่งเลย (พอครูไป โป่งแพงไปเปลี่ยนชุดมาว่ายน้ำกับมิวนัท)
เลิกว่ายน้ำก็ขึ้นไปหาหมอ เสร็จแล้วมาทานมื้อเย็นจากพิซซ่า วันพุธโป่งกินมังฯเลยทานเนื้อสัตว์ไม่ได้
โป่งทำเสียงอ้อน : เก็บไก่ไว้ให้เราด้วยน้าาา / มิว : ไม่ ต้องบอกก่อนว่า รรร คืออะไร ... บอกหน่อยดิ
โป่ง : ก็บอกว่าให้เจอเหตุการณ์นั้นแล้วจะบอก / มิวเสียงจริงจัง : โป่ง ถ้าเกิดว่ามิวออกวีคนี้นะ แล้ว
โป่งไม่ได้บอกมิว มิวจะเสียใจมาก / โป่ง : แหม ทำพูด / มิว : จริงๆ / นัท : มิวไม่ออกวีคนี้หรอก .
